در جریان این رویارویی، من و همسرم از طریق آتلانتا به خانه پرواز کردیم. به لطف یک رشتهبحث لحظهبهلحظه در ردیت، سریعترین صف را پیدا کردیم و با چیزی حتی نزدیک به یک انتظار ششساعته هم مواجه نشدیم. با اینکه هیچکس از این وضعیت خوشحال نبود، مسافران شرایط دشوار خود را با خونسردی و مدنیت پذیرفتند.
فرودگاه آتلانتا، شلوغترین فرودگاه جهان است و روزانه پذیرای نزدیک به ۳۰۰هزار مسافر است. ترکیبی معجزهآسا از همکاری و تخصص، چنین چیزی را امکانپذیر میکند. بیشتر از ۲هزار پرواز ورودی و خروجی آن بهموقع انجام میشوند. هنگام انتظار، طیف گستردهای از گزینههای غذایی در دسترس است و چهرههای مصمم و هدفمند آدمیان، درحالیکه بدون برخورد با یکدیگر از کنار هم میگذرند، در رفتوآمدند.
مدنیت، قاعده حاکم بر آن روز بود. با وجود دشواریهای فرودگاه، تنها هر از گاهی افراد متخلفی تلاش میکردند در صف جلو بزنند. افراد معدودی مانند آدمهای متکبر و گستاخ رفتار میکردند. …
