کایا کالاس، دیپلمات ارشد اتحادیه اروپا در ۱۶ مارس و حدود دو هفته پس از آغاز حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، گفت: «این جنگ اروپا نیست.» جنگ در سراسر اروپا با مخالفتهایی روبهرو شده و افزایش قیمت سوخت و حملات به غیرنظامیان ایرانی نیز انتقادهایی را به دنبال داشته است. تعداد رهبران اروپایی که آشکارا از این جنگ حمایت کردهاند، بسیار اندک است. با این حال، مارک روته، دبیرکل ناتو در ماه ژوئن اعلام کرد کشورهای اروپایی اجازه دادهاند «بین ۴۰۰۰ تا ۵۰۰۰» هواپیمای نظامی آمریکایی دخیل در جنگ ایران از دهها پایگاه نظامی آمریکا در خاک اروپا به پرواز درآیند. همزمان پایگاههای برونمرزی کشورهایی مانند انگلیس و فرانسه در غرب آسیا نیز در معرض حملات ایران قرار گرفتهاند. انگلیس؛ گستردهترین حمایت اروپایی
طبق این گزارش، انگلیس احتمالاً بیش از هر کشور اروپایی دیگری از جنگ حمایت کرده است. لندن ابتدا در روزهای منتهی به آغاز جنگ با استفاده آمریکا از پایگاههای مستقر در خاک انگلیس برای بمباران ایران مخالفت کرد، اما در اول مارس این موضع تغییر کرد و استفاده آمریکا از این تأسیسات برای حمله به سایتهای موشکی ایران مجاز اعلام شد.
در نتیجه، بمبافکنهای آمریکایی امکان استقرار در «دیهگو گارسیا»، پایگاه مشترک آمریکا و انگلیس در جزایر چاگوس در اقیانوس هند و همچنین پایگاه «فیر فورد» در گلاسترشر انگلیس را پیدا کردند. این پایگاه تنها تأسیسات اروپایی اجارهشده به نیروی هوایی آمریکاست که باند آن برای بمبافکنهای سنگین مورد استفاده در تجاوز نظامی به ایران مناسب است.
پایگاههای میلدنهال و لیکنهیث نیز با ارائه خدمات به جنگندههای اف-۳۵ و هواپیماهای سوخترسان مورد استفاده در جنگ، از عملیات …
