بازخوانی مسیر انسانها
در آیین رونمایی از کتاب زندگی و تجربههای روزبه پیروز، مهراوه فردوسی، نویسنده کتاب، با تاکید بر نقش ادبیات در بازخوانی مسیر انسانها گفت: موفقیت تنها نقطه پایانی زندگی نیست، بلکه مسیر پر از انتخابها، شکستها، محدودیتها و تجربههایی است که یک انسان را میسازد. این کتاب تلاش میکند روایت یک زندگی را از زاویهای انسانی و فراتر از اعداد و دستاوردها بازگو کند. فردوسی با تاکید بر اینکه خطرناکترین اتفاق، خلاصه کردن انسانها در یک دستاورد، نتیجه یا برچسب است، افزود: جامعه معمولا افراد را با دستاوردهایشان قضاوت میکند، اما ادبیات تلاش میکند مسیر زندگی و فرآیند ساخته شدن انسان را نشان دهد. وی با اشاره به انتشار کتابهای متعدد درباره مدیران موفق و دستاورد افراد گفت: پرسش اصلی ادبیات این نیست که یک انسان به چه موفقیتی رسیده، بلکه این است که در مسیر رسیدن چه چیزهایی را پشت سر گذاشته، چه محدودیتهایی را شکسته و چه انسانی در وجود خود ساخته است. وی ادامه داد: این کتاب درباره مرزهای بدن، نگاه جامعه به محدودیتها و چگونگی مواجهه انسان با قضاوتهای بیرونی نیز صحبت میکند. محدودیت فقط در جسم انسان اتفاق نمیافتد؛ گاهی در نگاه دیگران و حتی در ذهن خود ما ساخته میشود. فردوسی درباره نگارش کتاب «من دو بال دارم» اظهار کرد: ما در این کتاب به ادبیات پناه بردیم تا بتوانیم پیچیدگیهای زندگی انسان را از روایتهای ساده نجات دهیم؛ روایتهایی که انسان را به دستاوردها یا رنجهایش تقلیل میدهند و تلاشها و امیدهای او را نادیده میگیرند.
وی ادامه داد: روزبه پیروز صاحب صدا، لحن و قصه است و من تلاش کردم کلمه و روایت را به آن اضافه کنم. هدف ما این بود که زندگی یک انسان را از روایتهای ساده و کلیشهای نجات دهیم و پیچیدگیهای مسیر رشد او را نشان دهیم. امید؛ نیروی حرکت انسان
روزبه پیروز، کارآفرین و بنیانگذار گروه مالی فیروزه، با بیان اینکه نمیخواسته این کتاب صرفا درباره دستاوردها باشد، گفت: همه انسانها در شرایط مختلف زندگی دستاوردهایی دارند و نمیتوان آنها را جدا از شرایطی که در آن زیستهاند بررسی کرد.
وی افزود: این کتاب بیشتر درباره تجربه زندگی است؛ درباره اینکه انسان وقتی با مشکلات و موانع مواجه میشود، چگونه با آنها روبهرو میشود. ذات زندگی همه انسانها با مشکلات همراه است و مساله اصلی، نحوه مواجهه با این سختیهاست. پیروز ادامه داد: بخشهایی از این کتاب درباره مبارزه من و خانوادهام با معلولیت است، اما اعتقاد دارم معلولیت فقط یکی از شکلهای محدودیت است. همه انسانها به شکلهای مختلف با محدودیتهایی در زندگی روبهرو هستند؛ محدودیتهایی که ممکن است از شرایط زندگی، محیط، جامعه یا حتی ذهن خود انسان ایجاد شوند. برای من مهم بود که این کتاب نشان دهد انسان چگونه میتواند با سختیهای زندگی روبهرو شود، در برابر آنها مقاومت کند و امید خود را حفظ کند. وی اظهار کرد: امید و داشتن هدف برای هر انسانی مهم است، اما امیدوار ماندن همیشه آسان نیست. مساله این است که انسان چگونه امید را خلق کند، حرکت کند و ادامه دهد. همه ما به نوعی میخواهیم پرواز کنیم. شاید مسیرها متفاوت باشد، اما همه انسانها میل مشترکی برای عبور از مرزهای خود دارند. پیروز ادامه داد: یکی از چیزهایی که در مسیر زندگی متوجه شدم این است که بسیاری از سختیهایی که در کودکی و جوانی برایم سوال بودند، بعدها به نقطه قوت تبدیل شدند. زمانی از خود میپرسیدم چرا باید این اتفاقها برای من رخ دهد، اما با گذشت زمان فهمیدم همان تجربهها باعث شدند مقاومت بیشتری پیدا کنم و یاد بگیرم که زندگی نیازمند مبارزه است. به گفته وی، انسان نباید از مشکلات فرار کند، بلکه باید تلاش کند با آنها روبهرو شود و بر آنها غلبه کند. وی گفت: یکی از پیامهای مهم کتاب این است که چالشها را فقط به عنوان تهدید نبینیم؛ گاهی همان چیزی که در یک مقطع ما را تحت فشار قرار میدهد، در آینده عامل نجات و رشد ما میشود. شاید مهمترین چالش برای من، باور کردن این موضوع بود که میتوانم. برای افرادی که با محدودیتهای جسمی مواجه هستند، خودباوری اهمیت زیادی دارد، زیرا جامعه گاهی به صورت مستقیم یا غیرمستقیم محدودیتهای آنها را یادآوری میکند. بنیانگذار گروه مالی فیروزه با اشاره به تجربههای زندگیاش اظهار کرد: وقتی متوجه شدم مجموعهای که درباره انتخاب افراد تصمیم میگیرد، چارچوبهای خود را برای یک فرد دارای محدودیت جسمی تغییر داده است، فهمیدم بسیاری از محدودیتهایی که قطعی به نظر میرسند، در واقع چارچوبهایی هستند که میتوانند تغییر کنند. پیروز با اشاره به مسیر راهاندازی کسبوکار اظهار کرد: یکی از ویژگیهای کارآفرینی این است که انسان باید بتواند با ابهام کنار بیاید. هیچوقت تضمینی وجود ندارد که تصمیمی که میگیریم حتما به موفقیت برسد. چیزی که برای من اهمیت داشت، این بود که تمام توانم را برای یک مسیر بگذارم. ممکن بود موفق شوم یا نشوم، اما ارزش تلاش کردن و جسارت به خرج دادن برای من مهم بود. محدودیت فقط در جسم نیست
در ادامه این مراسم، سعید محمدی، بنیانگذار گروه دیجیکالا، با اشاره به کتاب «من دو بال دارم» اظهار کرد: یکی از نکات مهم کتاب برای من این بود که محدودیت فقط در جسم انسان نیست. بسیاری از انسانها محدودیتهایی دارند که دیده نمیشوند؛ مانند نداشتن اعتمادبهنفس، نداشتن امید، ناتوانی در تصور آینده یا اعتماد کردن. این محدودیتها به اندازه محدودیتهای جسمی واقعی هستند، اما کمتر درباره آنها صحبت میشود.
محمدی ادامه داد: نکته ارزشمند درباره تجربه روزبه پیروز این است که یک رنج بزرگ و محدودیت جدی، میتوانست برای بسیاری از افراد به احساس قربانی بودن تبدیل شود، اما برای او به منبع رشد، خلاقیت، همدلی و اعتماد به دیگران تبدیل شد. دغدغه اصلی او فقط ساختن یک شرکت نبوده، بلکه ایجاد نهادی بوده که بتواند در مسیر توسعه ایران نقش داشته باشد.
وی افزود: باور داریم کارآفرینی میتواند ابزاری برای حرکت جامعه به سمت توسعه باشد. خانواده؛ قهرمان دیگر کتاب «من دو بال دارم»
علینقی مشایخی، بنیانگذار دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه شریف، نیز با بیان اینکه کتاب «من دو بال دارم» فقط روایت یک موفقیت نیست، گفت: این کتاب دو قهرمان دارد؛ یکی روزبه پیروز و دیگری خانواده، بهویژه مادر او که نقش مهمی در شکلگیری مسیر زندگیاش داشته است.
وی افزود: روزبه از کودکی با محدودیتهای جسمی جدی مواجه بود، اما حمایت خانواده، تقویت روحیه و ایجاد اعتمادبهنفس باعث شد قدمبهقدم توانمندیهای خود را افزایش دهد. مسیر زندگی او نشان میدهد که محدودیتها میتوانند به جای مانع، زمینهای برای رشد باشند؛ به شرط آنکه انسان فرصت تجربه، یادگیری و تلاش داشته باشد.
مشایخی با اشاره به مسیر تحصیلی و حرفهای روزبه پیروز گفت: او با عبور از چالشها توانست به دانشگاههای برتر جهان راه پیدا کند و بعدها در مسیر کارآفرینی و توسعه اقتصادی فعالیت کند. اگر فردی که با محدودیت مواجه است از حمایت و پشتیبانی برخوردار باشد و خودش را باور کند، میتواند به دستاوردهای موردنظرش برسد و مسیر رشد خود را ادامه دهد. این مطلب برایم مفید است 0 نفر این مطلب را پسندیده اند کپی شد
