حالا، به گزارش هولمن جنکینز در والاستریت ژورنال، «دموکراتها ناگزیر دست به ضدحمله زدهاند... ایدههایی با استیصال برای بازگرداندن صلح مطرح میشوند».واضح است که هیچیک از اینها ربطی به مساله ادعایی ضدانحصار ندارد؛ یعنی همان «ادعای مضحک اینکه شرکتها قصد دارند کسبوکار رو به افول تلویزیون کابلی و سینمای اکران را به انحصار خود درآورند». درس ماجرا: قوانین ضدانحصار اکنون کاملا به ابزاری برای سیاستمداران تبدیل شدهاند تا از کسبوکارها حمایت سیاسی بگیرند و دیگر هیچ ارتباطی با حفاظت از مصرفکنندگان در برابر انحصار ندارند.
دوم، کالیفرنیا همچنین رهبری چهار ایالت را در طرح دعوایی ۱.۴تریلیوندلاری علیه شرکت متا بر عهده دارد؛ با این ادعا که متا درباره خطرات شبکههای اجتماعی برای سلامت روان نوجوانان، افکار عمومی را گمراه کرده است. این پرونده به سیل عظیمی از دعاوی خصوصی چندمیلیوندلاری میپیوندد. ایدهها را کنار هم بگذارید: شبکههای اجتماعی اعتیادآورند، درست مثل هروئین و سیگار، اما نه مثل بازیهای ویدئویی و کتابهای مصور. شبکههای اجتماعی خطری فراگیر برای سلامت روان هستند. و «شرکتهای بزرگ» از ابتدا همه اینها را میدانستند و برای پنهان کردن آن توطئه کردهاند. همه قربانیاند. رفتارهای احمقانه نوجوانان تبدیل شده است به بحران سلامت روان. این دقیقا همان فضای فکری سال ۲۰۲۲ است. حالا موج هیستری به استفاده جوانان از هوش مصنوعی برای تقلب در تکالیف مدرسه و ناتوانی آنها در یادگیری خواندن و جمعزدن رسیده است. اما هنوز دیر نشده تا پول متا را بگیریم و بهجای مراکز داده، آن را صرف آپارتمانهای یکمیلیوندلاری برای بیخانمانها یا مشاوران قطارهای پرسرعت کنیم؛ البته چندمیلیارد دلار هم بابت حقالوکاله و هزینههای حقوقی کنار …
