تریتا پارسی، معاون اجرائی اندیکشده کوئینسی در نوشتاری تفصیلی به بررسی رویکرد دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا در تشدید سیاست فشار اقتصادی بر ایران پرداخته و نوشت: دولت ترامپ معتقد است ورق را در برابر ایران برگردانده است. ارزیابی واشنگتن این است که «تغییر مسیر تردد دریایی از طریق کریدور عمان، همراه با تغییر جهانی در جهت کاهش وابستگی به نفت خلیج فارس، اثربخشی اقدام تهران در بستن تنگه هرمز را کاهش داده است. همزمان، محاصره آمریکا توانایی ایران برای فروش نفت خود را محدود کرده است. از نگاه واشنگتن، نتیجه این وضعیت، شرایطی است که هزینههای بیشتری را بر ایران نسبت به آمریکا تحمیل میکند.»
تهران پیش از این نشان داده است که وقتی با انتخاب میان «تسلیم و تشدید تنش» مواجه میشود، گزینه دوم را انتخاب میکند. بنابراین، قرار دادن دوباره ایران در برابر همان انتخاب بعید است نتیجه متفاوتی به همراه داشته باشداین محاسبه ادعایی، معادله راهبردی منتخب کاخ سفید را تغییر میدهد. دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، اکنون به جای آنکه خود را ناچار به پذیرش خواستههای ایران بداند، مدعی است میتواند منتظر بماند تا «تهران تحت فشار قرار گیرد». برای نخستین بار از زمان آغاز جنگ، کاخ سفید به این نتیجه رسیده است که زمان به نفع آمریکا کار میکند.
با فرض درست بودن این ارزیابی، پرسش مهمتر این است که ترامپ قصد دارد با این اهرم جدید چه کند. اگر واشنگتن وضعیت فعلی را فرصتی برای وادار کردن تهران به تسلیم بداند، نه فرصتی برای مذاکره بر سر یک توافق پایدار، نتیجه محتملتر از پایان درگیری، دور دیگری از جنگ خواهد بود. تهران پیش از این نشان داده است که وقتی با انتخاب میان تسلیم و تشدید تنش مواجه میشود، گزینه دوم را انتخاب میکند. بنابراین، قرار دادن …
