ضرورت بازسازی سیاست رفاه مشترک

دموکراسی لیبرال در بخش بزرگی از قرن بیستم صرفا یک نظام سیاسی نبود. این نظام حامل یک وعده تاریخی بود. وعده‌ای که آزادی فردی را با حاکمیت قانون و مشارکت سیاسی پیوند می‌داد و همزمان نوید پیشرفت اقتصادی و برخورداری گسترده‌تر جامعه از ثمرات رشد را مطرح می‌کرد. در پایان قرن بیستم به نظر می‌رسید این الگو توانسته است جایگاهی مسلط در تصور جهان از نظم سیاسی مطلوب پیدا کند. پایان جنگ سرد نیز این تصور را تقویت کرد که دموکراسی لیبرال مسیر غالب آینده خواهد بود. با این حال در دهه‌های اخیر نشانه‌های آشکاری از فرسایش این اعتماد پدیدار شده است. کاهش اعتماد عمومی به نهادهای سیاسی و افزایش شکاف میان مردم و نخبگان و رشد جریان‌های پوپولیستی و اقتدارگرا این پرسش را به یکی از مسائل مهم سیاست معاصر تبدیل کرده است که چه بر سر دموکراسی لیبرال آمده است.