از 9 اسفند 1404 تا 9 شهریور 1405، ایران و تمام کشورهای منطقه، درگیر جنگی بودند که با حمله مشترک آمریکا و اسرائیل به ایران آغاز شد. این جنگ پیامدهای اقتصادی گستردهای را بر کشورهای منطقه و ایران تحمیل کرد اما این پیامدها از منطقه فراتر رفت و بر بازارهای جهانی انرژی و تامین مالی اثر گذاشت. ایران اعلام کرد تنگه هرمز مسدود است و حدود 20 درصد از عرضه نفت جهان با اختلال مواجه شد، همچنین آمریکا با محاصره دریایی تلاش کرد ایران را تحت فشار قرار دهد. براساس دادهها اکنون تعداد کشتیهای خروجی از تنگه هرمز از 130 کشتی به حدود 15 کشتی در روز کاهش پیدا کرده است و دولتهای گروه هفت تاکنون حدود 16میلیارد دلار هزینه اضافی بابت تامین مالی بدهیهای دولتی خود به خاطر جنگ متحمل شدهاند. علاوه بر این، تورم و نرخ ارز و بیکاری در ایران با افزایش روبهرو شده و پیشبینی صندوق بینالمللی پول برای رشد اقتصادی ایران در سال جاری منفی 5.4 درصد بوده است.
تنها چند ساعت بعد از آغاز جنگ بود که پهپادهای ایرانی به دبی اصابت کردند. حملات ایران، نخستین ضربهها را به شهرت این امیرنشین بهعنوان پناهگاهی با ثبات در خاورمیانه وارد کرد. دامنه درگیریها بهسرعت گسترش یافت؛ جنگ در سراسر منطقه امتداد پیدا کرد و برخی مدعی شدند پایگاههای آمریکا حتی در نقاط دوردستی مانند دیهگو گارسیا هدف قرار گرفتهاند. به گزارش والاستریت ژورنال، بسته شدن تنگههرمز، در عمل به تهران یک «کلید خاموش» برای جریان جهانی انرژی داد و جنگ را به نبردی برای برتری در این آبراه تبدیل کرد. بر اساس دادههای شرکتهای ردیابی کشتی، تردد روزانه از تنگه هرمز که پیش از جنگ بهطور میانگین حدود ۱۳۰ کشتی بود، در ماه اوت به میانگین روزانه ۱۵ کشتی سقوط کرده است. حملات ایران و محاصره بنادر ایران از سوی آمریکا عامل این کاهش بودهاند. هر دو طرف تلاش کردهاند مسیرهای جدیدی را در این تنگه بینالمللی ایجاد کنند؛ ایران مسیری را نزدیک به ساحل خود و آمریکا نیز مسیری را از کانالی در نزدیکی ساحل عمان پیشنهاد کرده است؛ جایی که بخش عمده حملات در آن رخ داده است. فشار اقتصادی و تغییر رویکرد ایران …
