یحیی پالیزدار، جانشین مدیرعامل در توسعه کسبوکار گروه فکور صنعت، در میزگرد «بازار فولاد؛ تعادل عرضه و تقاضا و چالشهای تولید، مصرف و صادرات» در «همایش صنعت فولاد و سنگ آهن در دوران تحول» گفت: در صنعت فولاد کشور طی ۱۰ تا ۱۵ سال گذشته ظرفیت تولید را در برخی بخشها دو تا سه برابر افزایش دادهایم؛ اقداماتی که بخشی از آنها باید انجام میشد و انجام نشد و بخشی دیگر نیز اساساً نباید انجام میشد، اما اتفاق افتاد.
وی افزود: امروز باید از این تجربهها یاد بگیریم تا برای ۵۰ سال آینده تصمیمهای درستتری اتخاذ کنیم. هیچکس در دنیا کاهش مصرف فولاد را بهعنوان یک سناریوی قطعی و کوتاهمدت در نظر نمیگیرد، اما روندهای جهانی نشان میدهد که در آینده با تغییراتی در میزان مصرف و سرانه مصرف فولاد مواجه خواهیم بود و باید خود را برای آن آماده کنیم.
پالیزدار با اشاره به مزیتهای نسبی صنعت فولاد ایران گفت: بارها درباره مزیتهای صنعت فولاد ایران صحبت شده است؛ دسترسی به منابع گاز، سنگآهن، نیروی انسانی، بازار منطقهای و سایر ظرفیتها، همگی مزیت نسبی محسوب میشوند، اما سؤال این است که آیا داشتن مزیت نسبی بهتنهایی باعث میشود یک صنعت در رقابت جهانی برنده باشد؟ پاسخ قطعاً منفی است.
وی تصریح کرد: یکی از مزیتهای مهم ایران، برخورداری از سنگآهن نسبتاً ارزان و منابع قابلتوجه بود که بهتدریج اهمیت آن در اقتصاد صنعت بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. اگر قرار است افراد و شرکتها ۱۰، ۲۰، ۳۰ یا حتی ۵۰ سال آینده در صنعت فولاد حضور داشته باشند، باید نگاه بلندمدت داشته باشند.
پالیزدار یکی از مهمترین الزامات آینده صنعت فولاد را حرکت از «مزیت نسبی» به سمت «مزیت رقابتی» دانست و گفت: ما باید تلاش میکردیم …
