به گزارش آسوشیتدپرس، دانشگاه ایالتی آریزونا اخیرا مدرک لیسانس جدیدی در زمینه تولید محتوا راهاندازی کرده است که از طریق دانشکده روزنامهنگاری و ارتباطات جمعی والتر کرونکیت ارائه میشود. این برنامه درسی با برنامه درسی رشته ارتباطات جمعی و مطالعات رسانهای دانشگاه ایالتی آریزونا همپوشانی دارد و تفاوت اصلی آن، مجموعهای از دروس اختیاری تخصصی در زمینه پادکست، تولید استودیو و حضور در مقابل دوربین است.
اعلامیه دانشگاه ایالتی آریزونا با انتقادهای سریعی از سوی بسیاری از افراد مواجه شد؛ از افرادی که احساس میکنند تولید محتوا حرفه مشروعی نیست تا کسانی که ارزش مدرک دانشگاهی را در راهاندازی حرفه رسانههای اجتماعی زیر سوال میبرند. اما برنامه دانشگاه ایالتی آریزونا اولین برنامه از این نوع نیست. این دانشگاه که درخواست مصاحبه در مورد برنامه جدید را رد کرد، اولین دانشگاهی نیست که دورههای تولید محتوا ارائه میدهد. دانشگاهها، مشتاق رقابت برای جذب جمعیت دانشجویی رو به کاهش، در حال ارائه رشتههای جدید هستند که دانشجویان را برای مشاغل امروزی آماده میکند. اینکه آیا این رشتهها منجر به اشتغال میشوند یا خیر، میتواند محل بحث باشد. منتقدان خشمگین کوتاه نمیآیند
بسیاری از موسسات آموزش عالی در طول چند سال گذشته شروع به ارائه کلاسهایی با تمرکز بر صنعت رو به رشد تولید محتوا کردهاند و چندین مورد دارای گواهینامه یا برنامههای فرعی هستند. دانشگاه سیراکیوز، دانشگاه کوینیپیاک و دانشگاه ایالتی کلرادو دورههای فرعی ارائه میدهند و دانشگاه سنت بوناونچر زمستان گذشته رشته اصلی تولید محتوا را اعلام کرد.
از نظر بروک ارین دافی، استاد ارتباطات در دانشگاه کرنل، این برنامههای دانشگاهی نقطه عطفی هستند. دافی گفت، در طول سال گذشته، موسسات آموزشی و فراتر از آن، تولید محتوا را بهعنوان یک مسیر شغلی مناسب پذیرفتهاند - حتی اگر خود اصطلاح «اینفلوئنسر» آزاردهنده باشد.
در رسانههای اجتماعی، اینفلوئنسرها همه جا هستند، توصیههای خرید و محتوای سبک زندگی را به اشتراک میگذارند یا باورهایی در مورد سلامت یا سیاست را ترویج میدهند. از آنجا که حتی اینفلوئنسرهایی با دنبالکنندگان نسبتا کم، مخاطبان وفاداری دارند، برندها نیز اغلب به آنها پول میدهند تا در مورد محصولات صحبت کنند. دافی گفت، تصویر یک اینفلوئنسر نمونه معمولا «دختر جوانی است که سلفی میگیرد و ظاهرا بدون انجام هیچ کاری، پاداشهای هنگفتی دریافت میکند.» اما این واقعیت برای بسیاری از تولیدکنندگان محتوا که روی تولید رسانه، استراتژیهای حفظ مخاطب، مشارکت با برندها و روابط تجاری مرتبط با حضور آنلاین خود کار میکنند، صدق نمیکند.
دافی گفت: «این یک شغل وقتگیر و پرزحمت است که اغلب درآمد خوبی ندارد؛ حداقل در ابتدا. اما بخش زیادی از این درآمد پشت این فرض پنهان میشود که این یک شغل رویایی است.» پول زیاد نصیب همه نمیشود
حتی اگر کسی مهارتهای لازم برای موفقیت در تولید محتوا را داشته باشد، ورود به این عرصه آسان نیست. مکس ویلنز، تحلیلگر ارشد ایمارکتر که اقتصاد تولیدکنندگان محتوا را پوشش میدهد، گفت: «رسانههای اجتماعی در حال حاضر یک حوزه شلوغ هستند و در سالهای آینده رقابتیتر هم خواهند شد.»
ایمارکتر پیشبینی میکند که درآمد تولیدکنندگان محتوای رسانههای اجتماعی در ایالات متحده امسال به بالای ۲۰میلیارد دلار خواهد رسید، اما ویلنز گفت که مهم است که این موضوع را برای تولیدکنندگان محتوا به صورت فردی در نظر بگیریم. او گفت: «بخش عمدهای از این پول به جیب تولیدکنندگان محتوا نمیرود»، هرچند محتوای آنها و دنبالکنندگانشان اساس این حوزه پرسود را تشکیل میدهند. اینفلوئنسرها میتوانند از پلتفرمهای رسانههای اجتماعی که به تعامل بالا پاداش میدهند، درآمد کسب کنند و برخی از آنها در صورت خرید محصولی که تبلیغ میکنند، کمیسیون دریافت میکنند. اما بیشترین سهم درآمد اینفلوئنسرها از محتوای حمایتشده حاصل میشود؛ دریافت پول برای صحبت در مورد یک برند یا محصول. ویلنز گفت که انتظار دارد مبلغی که برندها برای توزیع و تقویت محتوای تولیدکنندگان محتوا هزینه میکنند، در نهایت از مبلغی که تولیدکنندگان محتوا از طریق آن به دست میآورند، پیشی بگیرد. این مطلب برایم مفید است 0 نفر این مطلب را پسندیده اند کپی شد
