اقدام تحریک‌آمیز اسرائیل درباره مصر/ احداث یک پایگاه نظامی در نزدیکی مرز با این کشور افشا شد

خبرآنلاین: به بیان ساده، مسئله فقط این نیست که چقدر سدیم مصرف می‌کنیم، بلکه تعادل میان سدیم و پتاسیم در رژیم غذایی نیز اهمیت دارد.

پتاسیم چگونه به فشار خون کمک می‌کند؟

پتاسیم به بدن کمک می‌کند سدیم اضافی را از طریق ادرار دفع کند. همچنین در عملکرد طبیعی دیواره رگ‌های خونی نقش دارد و می‌تواند به شل شدن عروق و در نتیجه کاهش فشار واردشده بر آن‌ها کمک کند.

به همین دلیل، برخی پژوهش‌ها نشان داده‌اند نسبت سدیم به پتاسیم در رژیم غذایی ممکن است تصویر دقیق‌تری از خطر فشار خون بالا و بیماری‌های قلبی نسبت به بررسی سدیم به تنهایی ارائه دهد.

خبر خوب این است که برای دریافت پتاسیم بیشتر الزاماً به مکمل نیاز نیست. بسیاری از مواد غذایی روزمره از جمله موز، سیب‌زمینی، سبزیجات برگ‌سبز مانند اسفناج، لوبیا و سایر حبوبات، آووکادو و برخی ماهی‌ها منابع مناسبی از پتاسیم هستند. افزایش سهم میوه‌ها، سبزیجات و حبوبات در رژیم غذایی می‌تواند همزمان به کاهش مصرف غذاهای فرآوری‌شده و پرنمک نیز کمک کند. پتاسیمِ بیشتر برای همه مناسب نیست

با این حال، مصرف بیشتر پتاسیم برای همه افراد بی‌خطر نیست. کلیه‌ها وظیفه تنظیم میزان پتاسیم خون را بر عهده دارند و در افراد مبتلا به بیماری‌های کلیوی، افزایش بیش از حد آن می‌تواند خطرناک باشد. برخی بیماری‌های قلبی و داروهای فشار خون نیز ممکن است سطح پتاسیم را بالا ببرند.

بنابراین، توصیه به افزایش پتاسیم بیشتر به معنای انتخاب مواد غذایی سالم و سرشار از این ماده معدنی است و مصرف مکمل‌های پتاسیم، به‌خصوص در افراد دارای بیماری زمینه‌ای، باید با نظر پزشک انجام شود.

به نقل از ایفدانا، داریوش محبی با اشاره به مصرف گسترده استامینوفن برای کنترل درد و تب، اظهار کرد: این دارو، مانند هر فرآورده دارویی دیگر، باید بر اساس نیاز واقعی بیمار، با دوز مناسب و در فواصل زمانی صحیح مصرف شود.

وی افزود: انتخاب شکل دارویی نیز باید متناسب با وضعیت بیمار انجام شود و نمی‌توان صرفاً به دلیل تزریقی بودن یک فرآورده، آن را گزینه مؤثرتر یا مناسب‌تری برای همه بیماران دانست.

محبی تصریح کرد: در بیمارانی که امکان مصرف دارو از طریق خوراکی وجود دارد و منع مصرفی نیز مطرح نیست، ضرورت استفاده از فرم تزریقی باید با نظر پزشک تعیین شود. بنابراین، تزریقی بودن دارو به خودی خود مزیت درمانی محسوب نمی‌شود.

مدیر نظارت و ارزیابی مواد و فرآورده‌های دارویی معاونت غذا و دارو همچنین نسبت به مصرف همزمان فرآورده‌های حاوی استامینوفن هشدار داد و گفت: توجه به مجموع دریافت روزانه این ماده از اهمیت زیادی برخوردار است؛ چراکه ممکن است فرد همزمان چند فرآورده دارویی حاوی استامینوفن مصرف کند و بدون اطلاع از ترکیبات آنها، میزان دریافتی خود را افزایش دهد.

وی ادامه داد: مصرف منطقی دارو فقط به انتخاب فرآورده مناسب محدود نمی‌شود، بلکه دوز صحیح، فاصله مناسب میان نوبت‌های مصرف، شکل دارویی، مدت درمان و شرایط بالینی بیمار همگی در ایمنی و اثربخشی درمان نقش دارند.

محبی با تأکید بر ضرورت پرهیز از خوددرمانی، به‌ویژه در مورد داروهای تزریقی، خاطرنشان کرد: فرآورده‌های تزریقی نباید بدون ارزیابی و تجویز پزشک مورد استفاده قرار گیرند و تصمیم درباره ضرورت مصرف آنها باید بر اساس وضعیت بیمار و نیاز درمانی گرفته شود.

وی در پایان از شهروندان خواست از مصرف خودسرانه دارو، به‌ ویژه فرآورده‌های تزریقی، خودداری کنند و پیش از مصرف دارو در صورت وجود هرگونه ابهام، با پزشک یا داروساز مشورت کنند.

ناترازی بنزین طی سال‌های اخیر به یکی از مهم‌ترین چالش‌های صنعت پالایش و پخش کشور تبدیل شده است؛ موضوعی که با وجود صرف هزینه‌های گسترده برای افزایش تولید و بهبود کیفیت سوخت، به دلیل مجموعه‌ای از عوامل ساختاری، مدیریتی و زیرساختی، عمیق‌تر شده است.

بررسی روند مصرف بنزین در کشور نشان می‌دهد فاصله میان تولید و تقاضا صرفاً یک مسئله تولیدی نیست، بلکه ریشه در مجموعه‌ای از سیاست‌های اجرایی و ساختاری دارد. شکست توسعه حمل‌ونقل عمومی، تداوم قاچاق سوخت، ناکارآمدی برخی سازوکارهای ترافیکی و فرسودگی گسترده ناوگان، از مهم‌ترین عواملی هستند که به افزایش مصرف بنزین و تشدید ناترازی دامن زده‌اند. 

اواخر پاییز سال گذشته، با تصویب هیئت وزیران مقرر شد نرخ بنزین در جایگاه‌ها برای استفاده از کارت اضطراری و مصرف مازاد بر ۱۶۰ لیتر سهمیه‌ای، از نیمه آذرماه به ۵۰۰۰ تومان افزایش یابد. بر اساس این مصوبه، استفاده از سهمیه اول و دوم بنزین تنها با کارت سوخت شخصی امکان‌پذیر بود و وزارت نفت نیز موظف شد نرخ سوم بنزین جایگاه‌ها را به‌صورت فصلی اعلام کند.

با گذشت چندین ماه از اجرای این طرح، بار دیگر زمزمه‌هایی درباره اتخاذ تصمیم‌های جدید در حوزه بنزین به گوش رسید. مسئولان تأکید دارند که مدیریت مصرف بنزین نیازمند تدوین راهبردهای جدید است؛ چراکه دولت این فرآورده را با قیمتی پایین‌تر از هزینه واقعی در اختیار مردم قرار می‌دهد و برای آن یارانه نیز تخصیص می‌یابد. از این رو، برای ایجاد توازن میان تولید و مصرف، اتخاذ راهکارهای جدید اجتناب‌ناپذیر است.

مصرف روزانه بنزین از ۱۴۰ میلیون لیتر عبور کرد

آمارها نشان می‌دهد مجموع مصرف بنزین در فاصله ۱۲ تا ۱۶ مردادماه به حدود ۶۶۸ میلیون لیتر رسیده است؛ آماری که تصویر روشنی از وضعیت تقاضا در شبکه توزیع سوخت کشور ارائه می‌دهد. 

در روز ۱۲ مرداد، مصرف بنزین به ۱۴۰ میلیون و ۷۰۰ هزار لیتر رسید که بالاترین رقم در این بازه زمانی بود. روز ۱۳ مرداد، میزان تقاضا با اندکی کاهش به ۱۳۱ میلیون و ۹۰۰ هزار لیتر رسید، اما در ۱۴ مرداد بار دیگر افزایش یافت و به ۱۳۷ میلیون و ۷۰۰ هزار لیتر رسید.

همچنین مصرف بنزین در روز ۱۵ مرداد ۱۳۵ میلیون و ۳۰۰ هزار لیتر گزارش شد و در نهایت، در روز ۱۶ مرداد، با کاهش به ۱۲۲ میلیون و ۳۰۰ هزار لیتر رسید. بر این اساس، میانگین مصرف روزانه بنزین در این پنج روز بیش از ۱۳۳ میلیون لیتر بوده است. دامنه نوسان مصرف نیز ۱۸ میلیون و ۴۰۰ هزار لیتر گزارش شده و بیشترین میزان مصرف به روز ۱۲ مرداد و کمترین میزان به روز ۱۶ مرداد اختصاص داشته است.

سه سناریو برای مدیریت مصرف

در چنین شرایطی، دولت برای مدیریت مصرف و ایجاد تعادل در بازار بنزین، سه الگو را در دست بررسی دارد. به گفته رئیس سازمان بهینه‌سازی و مدیریت راهبردی انرژی، در روش نخست قیمت بنزین تغییری نمی‌کند، اما بنزین تنها تا سقف تولید روزانه، یعنی ۱۲۱ میلیون لیتر، در جایگاه‌ها توزیع می‌شود و پس از پایان این میزان، نازل‌ها خاموش خواهند شد.

در روش دوم، ۱۲۱ میلیون لیتر بنزین تولیدی روزانه میان خودروهای موجود تقسیم می‌شود و افرادی که بیش از سهمیه خود نیاز داشته باشند، باید بنزین مورد نیازشان را با نرخ آزاد خریداری کنند. این روش تا حدودی مشابه طرحی است که قرار بود در کرمان اجرا شود.

در روش سوم، سهمیه بنزین به جای خودروها به افراد اختصاص می‌یابد؛ به این معنا که همه مردم، چه خودرو داشته باشند و چه نداشته باشند، از سهمیه بنزین برخوردار خواهند شد.

حرکت تدریجی به سمت اصلاح یارانه‌ها

رویکرد دولت در زمینه هدفمندی یارانه‌ها، رساندن یارانه به مصرف‌کننده نهایی است و سیاست‌های مرتبط با این رویکرد به‌تدریج در حال عملیاتی شدن است. با این حال، مسئله بنزین پیچیدگی‌های خاص خود را دارد؛ زیرا هرگونه تصمیم درباره قیمت یا سهمیه‌بندی آن می‌تواند به‌صورت مستقیم یا غیرمستقیم بر قیمت سایر کالاها و خدمات اثر بگذارد. از این رو، تصمیم‌گیری در این زمینه نیازمند بررسی دقیق و اجرای تدریجی است.

محمدرضا عارف، معاون اول رئیس‌جمهوری، نیز با تأکید بر این موضوع گفته است اصلاح ساختاری قیمت بنزین با جنگ رمضان متوقف شد، اما با تعدیل سهمیه‌ها در دو مرحله، ۱۰ میلیون لیتر صرفه‌جویی صورت گرفت. به گفته وی، در ادامه و پس از بررسی‌های کارشناسی و تعامل با نهادهای امنیتی و سایر قوا، نرخ چهارم برای بنزین تعیین شد.

عارف همچنین تاکید کرد که دولت قصد ندارد سهمیه نخست بنزین را کاهش دهد، اما سهمیه دوم باید به‌تدریج کاهش یابد؛ چراکه راهبرد دولت در بلندمدت حرکت به سمت آزادسازی قیمت‌هاست. در همین زمینه، کارگروهی در دولت با حضور چند وزیر در حال بررسی موضوع و اتخاذ تصمیم‌های اجماعی است. با این حال، ممکن است برخی تصمیمات نهایی در جلسه سران قوا یا شورای عالی امنیت ملی بررسی و تصویب شود.   

در حال حاضر، هیچ‌یک از سه مدل مطرح‌شده به تصویب نهایی دولت نرسیده است، اما پیش‌بینی می‌شود دولت طی ۱۰ تا ۱۵ روز آینده تصمیم نهایی خود را اتخاذ کند. با این حال، مسئولان تأکید کرده‌اند که پیش از اجرای هر تصمیم، جزئیات آن با مردم در میان گذاشته خواهد شد و قرار نیست تصمیمی بدون اطلاع‌رسانی قبلی و به‌صورت ناگهانی اجرا شود.   

در مجموع، ناترازی بنزین دیگر صرفاً یک مسئله تولیدی نیست، بلکه نتیجه انباشت مجموعه‌ای از چالش‌های ساختاری در حوزه حمل‌ونقل، الگوی مصرف، قاچاق سوخت و فرسودگی ناوگان است. بنابراین، حل پایدار این چالش تنها از مسیر افزایش تولید و عرضه امکان‌پذیر نیست و به اصلاح الگوی مصرف، ارتقای بهره‌وری، سرمایه‌گذاری در بخش تقاضا و مشارکت همه ذی‌نفعان در فرآیند تصمیم‌سازی نیاز دارد.