به گزارش گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد – حمید ملازاده: آمریکا دیگر صرفا به دنبال ذخایر نفت ونزوئلا نبوده و عملا به دنبال بازسازی حاشیه امنیت انرژی خود است. تصمیم دونالد ترامپ برای استفاده از نفت ونزوئلا در بازسازی ذخایر استراتژیک آمریکا، در ظاهر یک معامله انرژی است، اما در عمق خود بخشی از یک بازآرایی ژئوپلیتیک بزرگتر است: واشنگتن میخواهد همزمان وابستگی خود را به شوکهای عرضه خارجیکاهش دهد، صنعت نفت فرسوده ونزوئلا را تحت نفوذ خود درآورد و برای رویاروییهای بعدی -نه فقط با ایران، بلکه با هر بحران احتمالی دیگر در خلیجفارس- دست برتر را داشته باشد. فوریت این تصمیم را باید در یک عدد جستوجو کرد: ذخایر استراتژیک نفت آمریکا (SPR) در ۲۱ ماه اوت به حدود ۲۹۰ میلیون بشکه رسید، تنها حدود ۴۱ درصد از ظرفیت مجاز ۷۱۴ میلیون بشکهای -پایینترین سطح در بیش از چهار دهه اخیر. نفت ونزوئلا برای واشنگتن یک منبع تازه عرضه نیست بلکه ابزاری است برای ترمیم سپری که در بحرانهای اخیر -از جنگ روسیه و اوکراین تا بحران ایران- بهشدت تحت فشار قرار گرفته است.
اثر مستقیم بر جنگ ایران …
