شرکت آنتروپیک در پست وبلاگی خود اعلام کرد که این حوادث شامل Opus ۴.۷، Mythos ۵ و یک مدل آزمایشی تحقیقاتی داخلی بوده است. اولین حوادث در ماه آوریل رخ داده است؛ به این معنی که احتمالا ماهها مورد توجه عموم قرار نگرفتهاند. درست مانند پرونده اوپنایآی، شرکت آنتروپیک عمدا اقدامات حفاظتی طراحی شده برای محدود کردن مدلهای هوش مصنوعی و جلوگیری از سوءاستفاده از آنها را غیرفعال کرده بود. به عبارت دیگر، این نسخهها، نسخههای منتشر شده برای عموم نبودند.
درحالیکه قرار نبود کلود به اینترنت دسترسی داشته باشد، شرکت آنتروپیک اعلام کرد که شرکت ایررگولار دستگاههایی را که برای آزمایش کلود استفاده میکرد، به اشتباه پیکربندی کرده و به مدلهای هوش مصنوعی امکان وبگردی داده است. شرکت آنتروپیک در این پست وبلاگی نوشت: «نه ما و نه شریک ارزیابی ما از این پیکربندی اشتباه آگاه نبودیم تا اینکه هفته گذشته از طریق نظارت ارزیابی اضافی خود آن را کشف کردیم.»
جیک ویلیامز، معاون تحقیق و توسعه در هانتر استراتژی، میگوید: «ما اکنون شواهدی داریم که تایید میکند هر دو آزمایشگاه بزرگ هوش مصنوعی نه تنها در مهار عوامل خود شکست خوردهاند، بلکه نتوانستهاند فرار از زندان آنها را به صورت بلادرنگ تشخیص دهند. واضح است که تنظیم مقررات و نظارت دولتی برای آزمایش هوش مصنوعی فورا مورد نیاز است.» ایررگولار و آنتروپیک بلافاصله به درخواستهای اظهارنظر پاسخ ندادند.
برخلاف پرونده اوپنایآی، شرکت آنتروپیک اعلام کرد که کلود هیچ آسیبپذیری پیچیدهای را پیدا یا از آن سوءاستفاده نکرده است. در عوض، به تکنیکهای اولیه، «مانند سوءاستفاده از رمزهای عبور ضعیف و نقاط پایانی احراز هویت نشده» متکی بوده است. شرکت اوپنایآی اعلام کرد که عامل هوش مصنوعی آنها با سوءاستفاده از یک آسیبپذیری روز صفر به اینترنت دسترسی پیدا کرده است. اما در ادامه با استفاده از همان انواع نقاط ضعف امنیت سایبری روزمره مانند مدلهای آنتروپیک، به سیستمهای چند سازمان شخص …
