
عقبماندگی ایران از تب جهانی
استفاده از eSIM در بسیاری از بازارهای جهان دیگر یک فناوری نوظهور محسوب نمیشود. بر اساس دادههای GSMA Intelligence، این فناوری امروز در دهها کشور و توسط صدها اپراتور تلفن همراه پشتیبانی میشود و به بخشی از خدمات متداول ارتباطات سیار تبدیل شده است. کاربران در کشورهایی مانند ایالات متحده، بریتانیا، آلمان، فرانسه، ژاپن، کرهجنوبی و استرالیا میتوانند تنها با اسکن یک QR Code، سیمکارت خود را فعال کنند، چند پروفایل ارتباطی را بهطور همزمان مدیریت کنند یا بدون مراجعه حضوری، سرویس رومینگ خود را تغییر دهند. توسعه اینترنت اشیا، ساعتهای هوشمند و دستگاههای متصل نیز از جمله عواملی بوده که به گسترش این فناوری شتاب داده است.
در سمت دیگر، تولیدکنندگان تلفن همراه نیز بهتدریج در حال حذف خشاب سیمکارت هستند. اپل از زمان عرضه نسخه آمریکایی آیفون ۱۴، استفاده از eSIM را بهصورت انحصاری در برخی مدلها آغاز کرد و این روند را در نسلهای بعدی نیز ادامه داده است. دیگر شرکتها از جمله سامسونگ و گوگل نیز پشتیبانی از آن را به یکی از قابلیتهای استاندارد محصولات خود تبدیل کردهاند؛ روندی که نشان میدهد صنعت تلفن همراه بهتدریج در حال فاصله گرفتن از سیمکارت فیزیکی است.
در ایران اما این فناوری هنوز به مرحله فراگیر نرسیده است. هرچند برخی اپراتورها طی ماههای گذشته امکان دریافت eSIM را برای بخشی از مشترکان فراهم کردهاند، اما دامنه استفاده از آن همچنان محدود است و همه دستگاهها و همه کاربران امکان بهرهگیری از این سرویس را ندارند. در نتیجه، فاصله میان روند جهانی و وضعیت بازار ایران همچنان حفظ شده و پرسش درباره دلایل این فاصله، نقطه آغاز بررسی توسعه این فناوری در کشور است. گرههایی در …
