افزون بر این تحولات کلان، محدودیتهایی که به دلیل ملیت (مانند تحریمها) یا تعلقات قومی بر اعضای جامعه تحمیل میشوند، ضرورت صیانت از ارزش اقتصادیِ دستاوردهای حاصل از کار و سرمایهگذاری را برای کنشگران اجتماعی دوچندان میکنند.
طلا بهطور سنتی یکی از مهمترین ابزارهای حفظ ارزش اقتصادی در برابر ریسکهای یادشده بوده است. در سدههای پایانی قرون وسطی، محدودیتهای اعمالشده بر حق تملک زمین برای یهودیان، همراه با ناامنیهای اقتصادی و سیاسی ناشی از شیوع طاعون در اروپا، آنان را به نگهداری داراییهای قابلحمل و بادوام، بهویژه طلا، سوق داد. طلا به آنان امکان میداد ارزش اقتصادی حاصل از کار و سرمایه خود را در برابر بیثباتیهای موجود حفظ کنند. قرنها بعد، در سالهای آغازین رکود بزرگ و همزمان با گسترش ورشکستگی بانکها و کاهش اعتماد عمومی به نظام بانکی، بسیاری از آمریکاییها نیز بهجای نگهداری اسکناس و سپردههای بانکی، به ذخیره طلا روی آوردند. …
