علی قاسمی: با رشد حدود ۱۵۰ درصدی شاخص کل بورس طی یک سال اخیر، صندوقهای سهامی نیز وارد دور تازهای از رقابت برای جذب سرمایهگذاران شدهاند. در این میان، برخی صندوقها با ثبت بازدهی بیش از ۲۰۰ درصدی و حتی رشدهای چند برابری، در نگاه نخست عملکرد خیرهکنندهای داشتهاند. با این حال، صرف بررسی بازدهی نمیتواند معیار دقیقی برای سنجش عملکرد مدیران صندوقها باشد؛ چرا که کسب بازدهی بالا معمولا با پذیرش ریسک بیشتر همراه است. بررسی عملکرد صندوقهای سهامی با استفاده از نسبت ترینر نشان میدهد که صندوقهای بخشی دارویی توانستهاند ترکیب مطلوبتری از بازدهی و ریسک را برای سرمایهگذاران ایجاد کنند. در رتبههای بعدی نیز برخی صندوقهای بخشی غذایی قرار گرفتهاند. در مقابل، شماری از صندوقها اگرچه بازدهی بالایی داشتهاند، اما به دلیل بتای بالاتر و در نتیجه ریسک بیشتر، در آزمون بازدهی تعدیلشده با ریسک کارنامه ضعیفتری ثبت کردهاند. چرا داروییها؟
بررسی عملکرد صندوقهای دارویی طی یک سال اخیر نشان میدهد که ETFهای بخشی این صنعت، نهتنها در جدول بازدهی در میان برترینهای بازار قرار گرفتهاند، بلکه هنگام تعدیل بازدهی بر اساس ریسک نیز جایگاه ممتازی داشتهاند. «فارمانی»، «فارماکیان» و «دارونو» سه صندوق بخشی صنعت دارو هستند که طی یک سال اخیر حداقل رشد ۲۰۰ درصدی را تجربه کردهاند؛ رشدی که بهتنهایی برای قرار گرفتن این صندوقها در میان گزینههای جذاب بازار کافی به نظر میرسد، اما بررسی دقیقتر تصویری متفاوت و البته کاملتر ارائه میکند. ضریب بتا، یکی از مهمترین معیارهای سنجش ریسک سیستماتیک، در این صندوقها حدود 0.8بوده است. به بیان ساده، نوسانات این صندوقها در مقایسه با بازار کمتر بوده و در عین حال توانستهاند بازدهی بسیار بالاتری از شاخص کل به ثبت برسانند. همین ترکیب بازدهی بالا و بتای پایین موجب شده است نسبت ترینر این صندوقها …
