گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد- حسین موسوی: دلسی رودریگز، رئیس جمهور موقت ونزوئلا، امور کشور را از کاخ میرافلورس، عمارتی نئوکلاسیک مربوط به قرن نوزدهم در قلب کاراکاس، اداره میکند.
پرترههای طلاکاری شده سیمون بولیوار و هوگو چاوز به تالارهای مزین خیره شدهاند. پرندگان در باغهای آراسته چهچهه میکنند. یک گروه امنیتی فوقالعاده شدید، هر قدم رودریگز را زیر نظر دارد.
این احتیاط قابل درک است: چندی پیش، ایالات متحده یک واحد از نیروی دلتا را به محل اقامت سلف او در یک پایگاه نظامی در همان نزدیکی فرستاد تا مردی را که او سالها به او خدمت کرده بود، دستگیر کند.
به نوشته مجله تایم، این میتواند به توضیح رفتار محتاطانه رودریگز کمک کند. او مرتبا با دونالد ترامپ، رئیسجمهوری ایالات متحده و مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، صحبت میکند و انگلیسیاش تقریباً بینقص است.
با این حال، وقتی برای مصاحبهای نادر با یک رسانه آمریکایی با مجله تایم مصاحبه میکند، مترجم را احضار میکند. به نظر من صحبت کردن به انگلیسی آسانتر خواهد بود.
او میگوید: «وقتی مصاحبه میکنم، دوست دارم آنها را به زبان اسپانیایی انجام دهم.» خبرنگار تایم میگوید: «مطمئن نیستم که این برای این یکی بهترین باشد.» او با لبخندی کمرنگ پاسخ میدهد: «برای من بهترین است.» به راحتی میتوان استراتژی او را فهمید.
صحبت کردن از طریق مترجم، مکالمه را کند میکند و به رودریگز کنترل بیشتری بر کلماتی که در نهایت به صفحه میرسند، میدهد. این غریزه یک اپراتور منضبط است که دههها را در یکیاز عجیب ترین نظامهای سیاسی جهان گذرانده است و اکنون در حال گذر از یک لحظه دیپلماتیک فوقالعاده است.
رودریگز ۵۷ ساله، یک سوسیالیست سرسخت که از حلقه داخلی چاوز برخاست و سالها به عنوان معاون نیکولاس مادورو خدمت کرد، از جمله شناختهشدهترین چهرههای جنبشی بود که دههها عمدتا با خصومت خود نسبت به …
