ایران طی دهههای گذشته در برخی محصولات، از مزیتهای رقابتی کمنظیری برخوردار بوده است؛ مزیتهایی که حاصل شرایط اقلیمی، دانش بومی، مهارت تولیدکنندگان و شهرت جهانی بودهاند. فرش دستباف و زعفران، دو نمونه برجسته از این داراییهای ملی به شمار میروند که سالها نام ایران را در بازارهای جهانی مطرح کردهاند. فرش دستباف ایران زمانی یکی از مهمترین نمادهای فرهنگ، هنر و صادرات غیرنفتی کشور بود و زعفران نیز امروز، با تولید بخش عمده زعفران جهان، مهمترین محصول صادراتی کشاورزی ایران محسوب میشود. با این حال، تجربه تجارت جهانی نشان میدهد هیچ مزیت رقابتی (اگر تاریخی و طبیعی هم باشد) بدون نوآوری، برندسازی و مدیریت زنجیره ارزش پایدار نخواهد ماند.