در بخشی از این نامه آمده است:
«خانواده گرامی فوتبال! فوتبال به هیچ فرد یا نهاد خاصی تعلق ندارد؛ بلکه متعلق به بازیکنان، هواداران، باشگاهها، فدراسیونهای عضو و تمامی نهادهایی است که مسؤلیت حفاظت از آینده آن به آنها سپرده شده است. رشد فوتبال در دهه گذشته واقعی بوده است، اما این پیشرفت هرگز حاصل کار یک فرد نبوده است. این دستاورد محصول فیفا، کنفدراسیونها، فدراسیونهای عضو و هزاران نفری است که زندگی خود را وقف این بازی کردهاند. گسترش تورنمنتها، اعطای میزبانی جامهای جهانی 2030 و 2034 و توزیع منابع بین فدراسیونها، دستاوردهایی مشترک بودند؛ با هم درباره آنها توافق شد و با هم به سرانجام رسیدند. این موضوع فقط به پول ارتباطی ندارد. کنفدراسیونها پیش از این نیز خواستار توزیع مسؤلانه ذخایر مالی عظیم موجود در فیفا شدهاند تا سرمایهگذاری در جهت توسعه فدراسیونهای عضو، بیش از پیش تقویت شود. همچنین موضوع درباره از دست رفتن حمایتی نیست که فدراسیونهای عضو شایستگی آن را داشتهاند؛ برخلاف جوسازیها و ترساندن ما، تا چیزی غیر از این را القا کنند. مسئله درباره بازنگری در گسترش مسابقات، سهمیههای جام جهانی یا هر تصمیم دیگری که به صورت دستهجمعی اتخاذ شده هم نیست. آن تصمیمات به صورت مشترک گرفته شدهاند و باید پابرجا بمانند.
مسئله درباره موضوعی بنیادیتر است: سلامت بازی فوتبال و سلامت اخلاقی کسانی که برای رهبری آن انتخاب شدهاند. رهبری در فوتبال یک مِلک شخصی نیست. موضوع، داشتن یا مطالبه قدرت برای حفظ آن نیست؛ بلکه وظیفهای است در جهت خدمت به خانواده فوتبال که این مسؤلیت را به او سپرده است. هنگامی که اعتماد از طریق پنهانکاری و فریب از بین میرود و زمانی که یک فرد خودش را بالاتر از مجموعهای قرار میدهد که به او اختیار داده، آن وظیفه و مسؤلیت پایمال شده است. نامه اخیر فیفا به نواب رئیس و 211 فدراسیون عضو اذعان دارد که در این روند، اشتباهاتی رخ داده است. فیفا با این موضوع مانند یک «شکست در ارتباطات» رفتار میکند؛ در حالی که آنچه فوتبال شاهد آن بود، یک «شکست در صلاحیت و تصمیمگیری» بود. پیشنهادی که با جدول زمانی فشرده، بدون مشاوره معنادار ارائه شده و پیش از آنکه فدراسیونهای عضو بتوانند شرایط آن را به درستی بررسی کنند، به سمت مهلت مقرر سوق داده شده است، محصول یک سهلانگاری نیست؛ بلکه حاصل طرحی است که برای محدود کردن نظارت و ارزیابی طراحی شده است. این نامه اذعان نکرد که خودِ آن پیشنهاد ذاتاً اشتباه بوده است. همچنان هیچ اعترافی به این موضوع وجود ندارد که تلاش برای فروش سهم یا منافعی از جام جهانی، یک شکست فاحش در تصمیمگیری بوده است؛ نه فقط یک خطای اداری، بلکه سلب اعتماد بنیادی از همان نهادهایی که فیفا برای خدمت به آنها وجود دارد.
فیفا همچنین متعهد شده است که گزارش کاملی از این رویدادها به شورای فیفا ارائه کند، اما بار دیگر متوجه نشده است که حکمرانی درست در مواجهه با چنین بیتدبیری عمیقی ایجاب میکند که چنین بررسی و بازبینی توسط یک شخص ثالث کاملاً مستقل انجام شود، نه توسط خود فیفا، کارکنانش یا هر ذینفع دیگری در داخل فوتبال. بدنه اداری فیفا نباید هیچ نقشی در انجام این بازبینی داشته باشد. طبق مکاتبات قبلی، تمامی اسناد و مدارک مربوطه باید مطابق با ابلاغیه یوفا در خصوص حفظ اسناد، نگهداری و حفظ شوند. نامه خود فیفا نیز تأیید میکند که تنها یک مقام منتخب در جلسه رهبری فیفا در مراکش حضور داشته است. هیچیک از اعضای شورای فیفا یا فدراسیونهای عضو برای شرکت در جلسه فوق دعوت نشده بودند و تنها کمیته مدیریت، متشکل از ارشدترین کارمندان فیفا حضور داشتند.
این جلسه اخیر که در آن تعداد انتخابی از اعضای کمیته مدیریت فیفا - و نه تمام اعضای کمیته - به خارج از کشور فراخوانده شدند (بهجای اینکه رهبری فیفا برای رسیدگی به مسائل به زوریخ و نزد کارکنان فیفا برود)، تنها این نگرانیها را تقویت میکند و نشاندهنده تداوم همان الگوی رفتاری است که ما را به این نقطه رسانده است. این رفتار یک متولی و امانتدار بازی فوتبال نیست؛ بلکه رفتار کسی است که باور دارد این بازی باید پاسخگوی او باشد. جایی که باید پاسخگویی وجود داشته باشد، سکوت حکمفرماست و جایی که باید شفافیت باشد، فاصله افتاده است. اینها ویژگیهایی نیستند که فوتبال شایسته آن در سطح رهبری خود باشد. به همین دلیل است که ما این موضع را اتخاذ کردهایم: نه سرسری و نه به تنهایی، بلکه با هم و از روی وظیفهشناسی نسبت به بازی که به آن خدمت میکنیم. قدرت فوتبال همواره در اتحاد آن بوده است. ما خواستار آن هستیم که اکنون به این اتحاد احترام گذاشته شود؛ برای رهبری که به فوتبال خدمت کند، نه آنکه سعی در فرمانروایی بر آن داشته باشد».
این نامه به امضای رؤسا و دبیران کل AFC، یوفا و کونکاکاف رسیده و میتوان آن را در راستای تداوم فشار بر رئیس فیفا برای استعفا دانست. همچنین «رادیو مونتکارلو» فرانسه در این باره نوشت: ائتلاف این سه کنفدراسیون (یوفا، کونکاکاف و AFC) در توزیع آرا بیمنظور نیست و میتواند تأثیر مستقیمی بر توزیع آرای انتخابات پیشروی ریاست فیفا داشته باشد. حالا باید دید آیا تمامی فدراسیونهای مربوطه با رویکرد کنفدراسیون خود همسو هستند یا خیر.
