پایگاه خبری جماران: یکی از مقاطع مهم تاریخ انقلاب اسلامی، برهه پایان جنگ، پذیرش قطعنامه 598 و اجرای آتش بس است. از منابع دست اول و بسیار مهمی که آن روزها را روایت کرده، خاطرت روزنوشت سال 1367 آیت الله اکبر هاشمی رفسنجانی است. بازخوانی این خاطرات، به فراخور شرایط جنگی کنونی کشور و یادداشت تفاهم اسلام آباد خالی از لطف نیست.
آنچه در پی می آید، مقدمه ایشان بر کتاب خاطرات و سپس متن روزنوشت های آن ایام است که توسط جماران منتشر می شود:
سفرهای جبهه و مذاکرات
هماهنگ با این حوادث مهم، سفرهای متعددی به جبهههای جنوب و غرب و شمال غرب برای بررسی پیشامدها و پیشبینی آینده از طریق فرماندهان میدان جنگ و نیروهای مطلع در مجلس داشتم. سفری به منطقه حلبچه کردم تا اوضاع آنجا را پس از تصرف ما و بمباران شیمیایی و جنایات هولناک بعث عراق در کشتار دسته جمعی مردم مظلوم کُرد مشاهده کنم که حقیقتاً آتش به جان و دلم زد؛ به خصوص با دیدن فیلمهای تکان دهنده از مناظر قتلهای فجیع و مذاکره با مردم باقیمانده و سپس مذاکره با آوارگان آنها در ایران و مصدومان شیمیایی در بیمارستانها و بعد مذاکره با فرماندهان قرارگاهها و ارزیابی و جمعبندی شرایط.
پس از سقوط فاو و عقبنشینی حیرتزای نیروهایمان از فاو، به جنوب رفتم و با فرماندهان و ناظران و افراد رزمنده، مذاکرات جامعی داشتم که بیشتر عقبنشینی را به خاطر کمبود نیرو و استفاده وسیع دشمن از بمبهای شیمیایی توجیه میکردند. پس از عقبنشینی نیروها از منطقه کربلای 5 و جزیره مجنون هم سفرها تکرار شد و نتایج بررسیها و طرح نیازهای یکسان را شنیدم و در جمعبندی در قرارگاهها و جلسات فرماندهان، واقعیات وضع جبههها آشکارتر میشد و در این میان اظهارات و نظرهای صریح بعضی از فرماندهان شجاعتر و رک گوتر اطلاعات زیادی به دست میداد.
پس از عقبنشینی غیرقابل قبول از مهران به غرب سفر کردم و در آنجا بیشتر سر و کار با نیروهای ارتش بود. در آنجا هم عذرها کمبود نیرو و امکانات و نداشتن نیروی داوطلب، دلیل ضعفها معرفی میشد.
در جمعبندی نهایی با مذاکرات صریح با فرماندهان طرفدار ادامه نبرد خواستههای …
