به گزارش جماران، حیات فرهنگی ایران، پیش و پس از جنگها، نشان داده است، ایرانیان مردمانی متکثر، متحد و وفادار به یک آرمان ملی هستند که در این زیست بوم، فرهنگ متکثر و تاثیرگذار ایران زمین رشد و نمو داشته است.
امروز پیشانی بلند فرهنگ ایرانی، سینماست که بر بال شعر و حکمت ایرانی نشستهاست. این سینمای شناخته شده در جهان دوستداران بسیار دارد که در مقابل سیل تولیدات تجاری و هالیوودی، صدایی بالغ و شنیدنی است. شوربختانه این سینما در داخل این زیست بوم دشمنانی دارد، که حتی علاقهای به مخالف بودن و ایفای نقش مخالف را ندارند و مستقیما سینه سینمای ایران را نشانه میروند.
حضور گروههای کم برخوردار از فرهنگ در سپهر سیاسی ایران، یکی از بلیههای رایج ایران امروز است که نه قدردان همراهی سینماگران و مردم ایران با رزمندگاناند و نه در شرایط حساس کنونی دشمن شناس و مرز دوستند.
آنان به سیاق گذشته بر طبل جدایی و انشقاق اجتماعی میکوبند و هر مرجع اجتماعی فرهنگی که علاقمند وفاق ملی باشد از منظر اینان، بیگانه و غیر خودی هستند.
وقتی مردم زیر آماج حملات دشمن هستند این بدان معنی است که همه هویت ایرانی ـ اسلامی، مورد آماج خشم دشمن است و چگونه است که درکشاکش نبرد، عدهای به هر بهانه واهی دشمن مردم را سینما و سینماگر میدانند و باقوانین منافی حقوق اساسی مردم سعی در تشدید شکاف ملت ـ دولت میکنند؛ بی آنکه علاقهای داشته باشند که بدانند؛ شکاف اطلاعاتی که منجر به ریختن خون فرزندان این ملت شد، در میان اهل فرهنگ و سینماگران نبوده و این خلا در میان کسانی است که منافع فردی و گروهیشان بر هر منفعت ملی میچربد.
در دوره نه جنگ و نه صلح به جای تمرکز بر دفاع از میهن و حل مشکلات مردم، وقت و فرصت نمایندگی مجلس را صرف تاراندن و دور کردن گروههای مختلف مردم از هم …
