به گزارش سرویس بینالملل جماران، «فایننشالتایمز» در گزارشی به بررسی موج عظیم سرمایهگذاری در زیرساختهای هوش مصنوعی و خطر سرایت بدهی مراکز داده به نظام مالی پرداخت و نوشت: هوش مصنوعی در ظاهر یک فناوری نرمافزاری است، اما رقابت بر سر توسعه آن به یکی از بزرگترین موجهای سرمایهگذاری فیزیکی جهان تبدیل شده است. مدلهای پیشرفته هوش مصنوعی به تراشههای قدرتمند، مراکز داده عظیم، شبکه برق پایدار، تجهیزات خنککننده و حجم بالایی از آب نیاز دارند. به همین دلیل، رقابت میان شرکتهای فناوری دیگر فقط بر سر کیفیت الگوریتمها نیست؛ بلکه به رقابتی برای تصاحب زمین، انرژی، تراشه و منابع مالی تبدیل شده است.
براساس گزارش فایننشالتایمز، شرکتهای فناوری تا سال ۲۰۳۰ ممکن است حدود ۷ تریلیون دلار در مراکز داده سرمایهگذاری کنند. بزرگی این رقم بهاندازهای است که حتی شرکتهایی مانند مایکروسافت، آمازون، آلفابت و متا نیز قادر نیستند تمام هزینه آن را از جریان نقدی خود تامین کنند. این چهار ابرشرکت از ابتدای رونق هوش مصنوعی، بیش از ۱.۵ تریلیون دلار قرارداد اجاره مرتبط با مراکز داده امضا کردهاند. همچنین برآورد میشود سرمایهگذاری مرتبط با هوش مصنوعی در سالهای آینده معادل حدود ۲.۸ درصد تولید اقتصادی آمریکا باشد؛ سهمی حتی بزرگتر از سهم راهآهن در اوج توسعه آن در قرن نوزدهم.
وقتی نقدینگی شرکتهای فناوری کافی نیست
شرکتهای بزرگ فناوری دهها میلیارد دلار ذخیره نقدی دارند، اما مقیاس سرمایهگذاری مورد نیاز برای مراکز داده از ظرفیت تامین مالی داخلی آنها فراتر رفته است. به همین دلیل، تقریبا تمام بخشهای بازار مالی برای تامین مالی این موج بسیج شدهاند: بازار اوراق قرضه، بانکها، اعتبار خصوصی، صندوقهای زیرساختی، شرکتهای بیمه، صندوقهای بازنشستگی و حتی سرمایهگذاران خرد.
در نگاه اول، این پروژهها سرمایهگذاریهایی نسبتا مطمئن به نظر میرسند. مراکز داده معمولا قراردادهای اجاره بلندمدتی با شرکتهای بزرگی مانند مایکروسافت، گوگل، آمازون و متا دارند. اعتبار بالای …
