به گزارش سرویس بینالملل، «شورای آتلانتیک» در گزارشی به افزایش آسیبپذیری مسیرهای اصلی تجارت دریایی جهان پرداخت و نوشت: مسیرهای اصلی تجارت دریایی جهان همزمان با فشارهای ژئوپلیتیکی، نظامی و اقلیمی روبهرو شدهاند؛ اما بازارهای جهانی هنوز هزینه واقعی این وضعیت را بهطور کامل در قیمتها منعکس نکردهاند. از تنگه هرمز و بابالمندب گرفته تا دریای سیاه، رود راین و کانال پاناما، اختلال در آبراههای راهبردی میتواند به افزایش هزینه حملونقل، کمبود کالاهای اساسی و موج تازهای از تورم منجر شود.
در خاورمیانه، انسداد مؤثر تنگه هرمز مهمترین اختلال کنونی در تجارت دریایی به شمار میرود. حدود ۲۵ درصد تجارت جهانی نفت، ۱۹ درصد تجارت گاز طبیعی مایع و ۳۰ درصد تجارت کودهای شیمیایی از این تنگه عبور میکند. محدودیت تردد در هرمز نیز از هماکنون قیمت این سه گروه کالایی را افزایش داده است.
در همین حال، از سرگیری حملات حوثیها به کشتیها، بابالمندب را نیز به نوعی محاصره غیررسمی تبدیل کرده است. این تنگه که میان شاخ آفریقا و شبهجزیره عربستان قرار دارد، مسیر اصلی اتصال دریای مدیترانه به اقیانوس هند و بازارهای آسیایی است و بیش از ۱۰ درصد تجارت جهانی از آن عبور میکند.
فشار بر تجارت دریایی فقط به خاورمیانه محدود نیست. جنگ روسیه و اوکراین امنیت کشتیرانی در دریای سیاه را کاهش داده است؛ مسیری که نفت، فرآوردههای نفتی، کود و نزدیک به یکچهارم گندم جهان از آن عبور میکند. در اروپا نیز موجهای گرما و خشکسالی، سطح آب رودهای راین و دانوب را به پایینترین سطوح چند دهه اخیر رساندهاند. این رودها از شریانهای اصلی جابهجایی انرژی و کالاهای صنعتی در اروپا محسوب میشوند.
در سوی دیگر جهان، کانال پاناما با کاهش سطح آب دریاچه گاتون مواجه است. حدود ۶ درصد تجارت جهانی از این کانال عبور میکند و بیش از ۷۰ درصد کشتیهای استفادهکننده از آن، عازم بنادر آمریکا هستند یا از این بنادر حرکت میکنند. محدودیت عمق مجاز کشتیها میتواند ظرفیت بارگیری و تعداد شناورهای عبوری را کاهش دهد.
…
