پایگاه خبری جماران: درباره رابطه امام خمینی و امام موسی صدر، گاه این ادعا مطرح شده است که اختلافنظرهایی که پیش از انقلاب میان امام موسی صدر و برخی نیروهای انقلابی شکل گرفت، پس از ربودهشدن وی نیز بر موضع امام خمینی اثر گذاشت و موجب شد پیگیری سرنوشت او در دستور کار قرار نگیرد اما بررسی اسناد و روایتهای موجود، تصویر دیگری ارائه میدهد؛ تصویری که نشان میدهد امام خمینی پس از ناپدیدسازی اجباری امام موسی صدر، هم در دوران حضور در نجف و پاریس و هم پس از پیروزی انقلاب اسلامی، موضوع سرنوشت او را پیگیری کرده است.
مرحوم حجتالاسلام والمسلمین علیاکبر محتشمیپور در گفتوگویی با شفقنا، به اختلافی اشاره میکند که در سال ۱۳۵۰ میان برخی نیروهای انقلابی و امام موسی صدر شکل گرفت. به روایت محتشمیپور، در آن مقطع که سرکوب نیروهای مخالف حکومت پهلوی شدت گرفته بود، امام موسی صدر بنا بر درخواست مهندس مهدی بازرگان و برخی مبارزان داخل ایران، با شاه دیدار کرد تا برای جلوگیری از اعدام محمد حنیفنژاد و دیگر اعضای سازمان مجاهدین خلق وساطت کند.
این دیدار با اعتراض برخی نیروهای انقلابی مواجه شد. منتقدان معتقد بودند که ملاقات یک روحانی با شاه میتواند به عنوان تأیید حکومت پهلوی تلقی شود؛ بهویژه آنکه رسانههای رسمی حکومت، هدف واقعی این دیدار را اعلام نکردند. محتشمیپور میگوید این مسئله باعث ایجاد اختلاف میان بخشی از نیروهای انقلابی و هواداران امام موسی صدر شد و حتی جلالالدین فارسی در لبنان علیه او جزوههایی منتشر کرد. با این حال، به گفته محتشمیپور، امام خمینی در این اختلاف دخالت نکرد.
دیدار حاج سید مصطفی با امام موسی صدر در سال ۱۳۵۶ و حاج سید احمد خمینی به لبنان نشان می دهد که بیت امام به اختلافات انقلابیون و اتهاماتی که علیه امام صدر مطرح می شد هرگز توجهی نمی کرد.
امام موسی صدر در ۹ شهریور ۱۳۵۷ پس از سفر به لیبی ربوده شد. در همان روزهای نخست، امام خمینی که هنوز در نجف حضور داشت، پیگیری سرنوشت او را آغاز کرد. …
