اقتصاد ایران در شرایطی حساس قرار دارد و سازمان تأمین اجتماعی بیش از هر زمان دیگری در متن مسائل اقتصادی و اجتماعی کشور قرار گرفته است. این سازمان فقط یک دستگاه اجرایی یا صندوق بازنشستگی نیست؛ پشتوانه میلیونها کارگر، بیمهشده و بازنشسته و یکی از پایههای ثبات اجتماعی کشور است.
از این منظر، انتصاب دکتر غلامحسین محمدی به عنوان سرپرست سازمان تأمین اجتماعی را میتوان فرصتی برای آغاز یک مرحله تازه دانست؛ مرحلهای که در آن، سازمان از مدیریت روزمره بحرانها به سمت سیاستگذاری پایدار، افزایش بهرهوری، حفظ سرمایههای بیننسلی و خلق ارزش حرکت کند.
محمدی با دکترای مدیریت دولتی ـ سیاستگذاری عمومی از دانشگاه تهران و سابقه مسئولیتهایی همچون ریاست سازمان آموزش فنی و حرفهای کشور، معاونت وزیر، قائممقامی سازمان بازنشستگی شهرداری تهران، عضویت در هیئتمدیره سازمان صنایع کوچک و شهرکهای صنعتی و تجربه در بخش خصوصی و شرکتهای دانشبنیان، مجموعهای از دانش و تجربه را با خود به سازمان میآورد که میتواند برای حل مسائل پیچیده تأمین اجتماعی مورد استفاده قرار گیرد.
*مسئله امروز؛ فراتر از نقدینگی*
یکی از مهمترین مسائل تأمین اجتماعی، رابطه مالی دولت و سازمان است. مطالبه اصلی باید روشن باشد: پرداخت نقدی، بهموقع و به ارزش واقعی روز مطالبات دولت و جلوگیری از ایجاد و انباشت بدهیهای جدید.
این موضوع فقط یک اختلاف حساب میان دولت و سازمان نیست. هر تأخیر در پرداخت منابع، فرصت سرمایهگذاری و خلق ارزش را از سازمان میگیرد و در مقابل، سازمان را برای انجام تعهدات خود به سمت تأمین مالی، استقراض یا فروش دارایی سوق میدهد.
از این منظر، باید نگاه سازمان را از «مدیریت نقدینگی» به «مدیریت ثروت» تغییر داد. تأمین اجتماعی باید بتواند داراییهای خود را به سرمایههای مولد، درآمدهای پایدار و ارزشآفرینی بیننسلی تبدیل کند؛ همزمان باید بهرهوری، تحول دیجیتال و اصلاح فرآیندها را دنبال کند و ارزش ذخایری را که متعلق به نسلهای امروز و آینده بیمهشدگان است، حفظ و ارتقا …
