این مستند به کارگردانی نیکلاس وادیموف، که به زبان عربی ساخته شده، گروهی از ۹ ساکن غزه را دنبال میکند که محله خود را با گچ روی زمین نقشه میکشند تا داستانهای زندگی خود را قبل و بعد از جنگ اسرائیل و غزه روایت کنند.
«چه کسی هنوز زنده است» اولین نمایش جهانی خود را در بخش «روزهای ونیز» جشنواره فیلم ونیز در سال گذشته داشت و برنده جایزه سینما و هنر شد.
این فیلم توسط کتسیا استوکر و نادیا تورینسف از شرکت آکا فیلمز مستقر در ژنو تهیه شده است.
وادیموف گفت: «نمایندگی سوئیس در اسکار با فیلم ما افتخاری بزرگ است که ما را سرشار از شادی میکند. این همچنین فرصتی است تا با صدای بلند و روشن از ارزشهایی دفاع کنیم که سوئیس را به آنچه باید ادامه دهد تبدیل کرده است: کشوری انسانی، انساندوست، مبتنی بر گفتوگو و احترام به دیگران. ما تمام تلاش خود را برای شایسته بودن این انتخاب انجام خواهیم داد.»
این فیلم، پنجاه و سومین فیلمی است که سوئیس از زمان اولین حضور خود در این رقابت در سال ۱۹۶۱ به اسکار معرفی کرده است. این کشور تاکنون ۵ بار نامزد، ۴ بار در فهرست نهایی (نامزدهای اولیه) قرار گرفته و دو بار نیز با «حرکتهای خطرناک» ساخته ریچاردمبو در سال ۱۹۸۴ و «سفر امید» ساخته خاویر کولر در سال ۱۹۹۰ برنده اسکار بهترین فیلم بینالمللی شده است.
با آغاز فرایند معرفی فیلم از سوی کشورها برای رقابت اسکار ۲۰۲۷ در شاخه بهترین فیلم بینالمللی، کوزوو فیلم «دوا» به کارگردانی بلرتا باشولی، لیتوانی فیلم «چگونه در زمان جنگ طلاق بگیریم» به کارگردانی آندریوس بلاژویچیوس، اسلواکی فیلم «سیل» به کارگردانی مارتین گوندا و ترکیه هم «مثل درختی بیشاخ و برگ» به کارگردانی تونچ داووت را به آکادمی اسکار معرفی کردهاند.
