در مفهومشناسی "صلح" بایستی دقت داشته و همه موارد را با یک چوب نراند. نخست صلح در درون خانواده، جامعه و بین ملتهاست که همیشه نیک است و اما صلح با دشمنان، انواعی دارد:
۱. صلح مقدمه فتح: صلح حدیبیه از این گونه است، همان که خداوند فتح مبین خواند.
۲. صلح پساز فتح: از جمله عفو و امن که پیامبر(ص) برای دشمنان کینهتوز پس از فتح در مکه اعلام کردند.
۳. صلح از نوع نرمش قهرمانانه: که امام حسن(ع) انجام دادند و تفسیر آن در اثر رهبر شهید خواندنی است.
۴. صلح خفتبار: که از سر تسلیم و کرنش در برابر دشمنان است و از جمله در دوره معاصر در صلح کمپ دیوید و امثال آن دیده شد.
امروز ایران پس از اقتدار چشمگیر در دو جنگ تحمیلی دوم و سوم، در افق دو گونه نخست دیپلماسی را دنبال میکند و آن را رهاورد فتح صغری و مقدمه فتح اکبر میداند.»
