شاید مهمترین دستاورد کتاب نیز همین باشد: در روزگاری که بسیاری از مباحث سیاسی به جدال میان شعارها تبدیل شدهاند، موسی الغربی از خودِ اندیشیدن دفاع میکند. او یادآوری میکند که نخستین وظیفه یک پژوهشگر، نه انتخاب یک اردوگاه سیاسی، بلکه فهم دقیق واقعیت است؛ حتی اگر این واقعیت، خوشایند هیچیک از دو سوی منازعه نباشد.
سرویس دین و اندیشه خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- زهرا سلیمانی اقدم؛ در سالهای اخیر، کمتر واژهای به اندازه Woke یا «بیداری» وارد میدان نزاعهای سیاسی و فرهنگی غرب شده است. برای عدهای، این واژه نماد مبارزه با تبعیض، نژادپرستی و بیعدالتی است؛ برای عدهای دیگر، نشانه افراطگرایی فرهنگی، سانسور و سیاست هویت. اما آیا هر دو تصویر، واقعیت را بازتاب میدهند؟
کتاب « We Have Never Been Woke: The Cultural Contradictions of a New Elite» که در سال ۲۰۲۴ منتشر شد، با همین پرسش آغاز میشود. «ما هرگز ووک «بیدار» نبودهایم»؛ کتابی است که از کیفیت اندیشیدن دفاع میکند، نه از یک جناح سیاسی.
ترجمهای دقیق و روان از عنوان کتاب را میتوان چنین نوشت: «ما هرگز ووک «بیدار» نبودهایم؛ تناقضهای فرهنگیِ نخبگان جدید»
یا به شکلی ادبیتر: «ما هیچگاه آنگونه که میگویند «چپ» نبودهایم.»
«ووک» (Woke) (بیدار) در اصل از زبان عامیانه آفریقایی-آمریکایی آمده و به معنای «بیدار بودن نسبت به بیعدالتی، تبعیض و نژادپرستی» بود. این واژه در ابتدا بار مثبتی داشت؛ یعنی کسی که نسبت به مسائل اجتماعی آگاه است. اما بعدا با تندروی های این گروه با نقدهای تندی در ادبیات اجتماعی و سیاسی از آن یاد شد.
عنوان کتاب، تعمداً پارادوکسیکال است. نویسنده نمیخواهد بگوید پدیده «ووک» یا «بیداری» وجود ندارد؛ بلکه استدلال میکند آنچه امروز در رسانهها و منازعات سیاسی با این نام شناخته میشود، بیش از آنکه یک واقعیت منسجم باشد، به یک برچسب سیاسی و فرهنگی تبدیل شده است.
نویسنده کتاب، موسی الغربی (Musa al-Gharbi)، جامعهشناس آمریکایی و پژوهشگر دانشگاه استونی بروک است. او در حوزه جامعهشناسی معرفت، رسانه، نخبگان و فرهنگ سیاسی پژوهش میکند و در این کتاب نیز از همان زاویه به یکی از مناقشهبرانگیزترین موضوعات روز غرب نزدیک میشود. برخلاف بسیاری …