محمد طباطبائی در یادداشتی ارسالی به انصاف نیوز نوشت:
مهرماه سال ۹۷ که سید عباس صالحی؛ وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در یک توئیت بیسابقه نسبت به تئاترهایی با بلیت گرانقیمت واکنش نشان داد، هرگز کسی فکر نمیکرد حتی از مخالفت سکاندار فرهنگ و هنر کشور با این نوع نمایش هم کاری برنیاید چرا که انگار برای هنر هم بازار سرمایه تصمیم میگیرد نه ذات هنر و نه قواعد و مقرارات وضعی.
آن زمان صالحی برای اولین بار اصطلاحی را بکار برد که حالا بسیار رایج شده است، تئاتر لاکچری. اگر اشتباه نکنم این اصطلاح اولین بار در همان توئیت وزیر ارشاد خودنمایی کرد، آنجا که او به اعتراض نسبت به این نوع تئاتر نوشت: «تئاتر لاکچری تیر خلاص به این هنر مردمی است. اداره کل هنرهای نمایشی با هماندیشی و همیاری خانه تئاتر، حریم صحنه را از آن مصونیت دهد.»
اشاره آن زمان صالحی به نمایشهایی بود که بلیت آنها با قیمتی نامتعارف در آن سال، یعنی ۲۵۰ هزار تومان (بله درست خواندید) به فروش میرسید که ۸ سال قبل مصداق بارز تئاتر لاکچری بود.
حالا ۸ سال از آن توئیت گذشته و دو دولت بعد از آن دولت بر سر کار آمده اما در بر همان پاشنه میچرخد، همچنان تئاتر لاکچری اجرا میشود و حتی گاهی سازمانهایی که از دولت بودجه میگیرند هم حامی و تهیه کننده چنین تئاترهایی میشوند. در این میان سوال اصلی این است که اشکال تئاتر لاکچری کجاست و چرا ما نباید تئاتر لاکچری داشته باشیم؟
اجرای تئاتر لاکچری در شرایطی که گروههای جوان حتی در تامین هزینه اجاره پلاتوی تمرین ماندهاند تنها به ایجاد بیانگیزگی و ناامیدی در این نسل میانجامد و در چشم گروههای حرفهای تئاتر که برای اجرا در صف طولانی سالنهای دولتی و زیر فشار هزینه سالنهای خصوصی هر روز خستهتر میشوند جز خودنمایی و رقص بیعدالتی نیست. اجرای این نوع آثار نه تنها راه را بر تئاتر اندیشهورز خواهد بست بلکه مناسبات صحنهای را به هم میریزد. البته که اینها برای آن که از تئاتر شبی ۲۰۰ میلیون تومان درآمد دارد چندان با اهمیت نیست.
با این همه اجرای تئاتر با بلیتهای گران …
