قاسمخانی در برنامهی یوتیوبی احسان منصوری، راوی سینما گفت که در زمان نگارش «پاورچین»، گروه نویسندگان برای واژهی «تملق» به دنبال اصطلاحی بودند که بتواند در تلویزیون پخش شود و در عین حال بار معنایی مشابهی داشته باشد و هموزن همان اصطلاح غیرقابل پخش.
او توضیح داد: در آن زمان من پیشنهادی را مطرح کردم و گفتم «پاچهخواری»؛ چون به لحاظ وزن و ساختار به واژهای که نمیتوانستیم استفاده کنیم نزدیک بود. اما نکتهی جالب این بود که من در ذهنم «پاچه خوردن» را تصور کرده بودم و به همین دلیل این واژه را با «خواری» نوشتم، در حالی که پیمان قاسمخانی، سرپرست نویسندگان سریال، آن را به معنای «پاچه خاراندن» برداشت کرده بود و شکل «پاچهخاری» را نوشت.
قاسمخانی افزود که در نهایت چون پیمان قاسمخانی سرپرست تیم نویسندگان بود، همان شکل «پاچهخاری» در متن نهایی سریال باقی ماند و بعدها به اصطلاحی شناختهشده در زبان محاوره تبدیل شد.
او همچنین دربارهی توضیحی که پیشتر دربارهی ریشهی این واژه داده بود، گفت: اینکه گفته بودم این اصطلاح وارد لغتنامهی دهخدا شده، اشتباه من بوده و این واژه در یکی از لغتنامههای آنلاین ثبت شده است، نه در لغتنامهی دهخدا.
انتهای پیام
