جواد شاه حسینی در سایت کرمان امروز نوشت: «به گفته مدیران شهری؛ کرمان در آستانه ورود به مرحلهای تازه از حملونقل شهری قرار گرفته است، دوچرخههای اشتراکی که قرار است پس از تکمیل ایستگاهها و مسیری مشخص، در اختیار شهروندان قرار بگیرند. اصل این ایده برای شهری که سالها با چالشهایی مانند ترافیک، وابستگی به خودرو و ضرورت توسعه حملونقل پاک روبهرو بوده، میتواند اتفاقی مثبت و امیدوارکننده باشد؛ اما ارزش واقعی این طرح نه در انتشار خبر آن، بلکه در اجرای صحیح پروژه و دوری از شعار است و…
دوچرخه اشتراکی میتواند بیش از یک وسیله برای رفتوآمد کوتاه باشد. این طرح در صورت اجرای درست، میتواند بخشی از فرهنگ حملونقل شهری را تغییر دهد؛ یعنی شهروند برای هر مسیر کوتاه الزاماً به سراغ خودرو شخصی نرود و دوچرخه را نیز بهعنوان یکی از گزینههای جابهجایی خود در نظر بگیرد. کاهش تردد خودروها، کمک به کاهش آلودگی هوا، افزایش تحرک و حتی ایجاد نشاط بیشتر در فضای شهری، از جمله نتایجی است که چنین طرحی میتواند به همراه داشته باشد.
اما رسیدن به این نتیجه نیازمند چیزی فراتر از خرید دوچرخه و نصب ایستگاه است. دوچرخه زمانی میتواند به وسیلهای کاربردی تبدیل شود که شهروند بتواند بهراحتی به آن دسترسی داشته باشد و در ادامه نیز مسیر امن و پیوستهای برای تردد در اختیارش باشد. به همین دلیل، توسعه مسیرهای دوچرخهسواری در نقاط مختلف شهر و اتصال آنها به یکدیگر، اهمیت زیادی دارد.
نمیتوان انتظار داشت شهروندی برای رفتوآمد روزانه خود از دوچرخه اشتراکی استفاده کند، اما این امکان فقط در یک محدوده خاص از شهر وجود داشته باشد. موفقیت چنین طرحی زمانی بیشتر خواهد شد که ایستگاهها بهتدریج در مناطق مختلف کرمان توسعه پیدا کنند و شبکهای شکل بگیرد که شهروند بتواند در بخشهای گوناگون شهر از آن استفاده کند.
از سوی دیگر، دوام و نگهداری این طرح نیز به اندازه شروع آن اهمیت دارد. دوچرخههای سالم، ایستگاههای فعال، مسیرهای مناسب و دسترسی آسان، عواملی هستند که میتوانند مردم را به استفاده مداوم از این وسیله ترغیب کنند. در مقابل، محدود ماندن طرح به یک نقطه یا کاهش کیفیت خدمات در ادامه، میتواند استقبال شهروندان را نیز کاهش دهد.
دوچرخههای اشتراکی در کرمان میتوانند …
