سایت ولایت نیوز (قزوین) نوشت: از زمانی که قرار بر ارائه کالابرگ به دهکهای مختلف جامعه شد، فروشگاهها در رأس کار قرار گرفتند و مردم مجبور بودند تا کالاهای مورد نظر را با هر قیمتی که بود از فروشگاهها بخرند آن هم به تعداد محدود؛ اما به مرور برخی از مغازهها نیز وارد چرخه ارائه کالابرگ شدند و جالب آنکه مغازهداران میتوانستند به خواسته و سلیقه مردم کالابرگ را به آنها بدهند. از اینرو مردم بهجای خرید از فروشگاهها، رو به مغازهها و خردهفروشیها آوردند تا بتوانند آنچه را که واقعا نیاز دارند بخرند.
عوامل مختلف دیگری نیز در این رویگردانی مردم از فروشگاهها دخیل بودند که از آن جمله میتوان به گرانی، کیفیت پایین اجناس، شلوغی، محدودیت در خرید، تخفیفهای غیرواقعی و غیره نیز اشاره کرد. البته که هنوز هم فراوانند افرادی که کالابرگ خود را از فروشگاهها خرید میکنند اما اکثریت مردم تمایل به این دارند که از مغازهها و خردهفروشیها خرید کنند. این در مورد مرغ و گوشت هم صدق میکند و شهروندان این اقلام را هم از جاهایی میخرند کیفیت و قیمت مناسبتری داشته باشند. بواسطه حضور در مغازه (سوپرمارکت) دوستم، افراد زیادی را میبینم که تمایل دارند از سوپرمارکتها خرید کنند و در بسیاری موارد هم دلایلشان قانعکننده و منطقی است.
در سوپرمارکتها آزادی خرید بیشتر است
یک شهروند قزوینی در این باره گفت: اوایل همه خریدهایمان از کالابرگ را از فروشگاهها انجام میدادیم اما چیز زیادی دستمان را نمیگرفت چون نمیتوانستیم ملزومات مورد نیازمان را بخریم و مجبور بودیم فقط همان چند قلم کالای اعلامی را بگیریم.
صادق محمدی افزود: برخی از اقلام اعلامی مانند حبوبات را باید به صورت بستهبندی از فروشگاهها میخریدیم که نه کیفیت لازم را داشتند و نه از نظر قیمت مقرون به صرفه بودند ولی مجبور بودیم همان را بخریم .
وی ادامه داد: مثلا فروشگاهها روغن را به تعداد یک یا نهایتا دو بطری به ما میدادند و اقلامی مانند کره و خامه را باید نقدی پرداخت میکردیم .
وی تصریح کرد: در یک مرحله از کالابرگ، من یک بسته لوبیاچیتی که کیفیت چندانی هم نداشت و یک کیلو هم نمیشد را با قیمت ۷۰۰ هزار تومان از فروشگاه خریدم در حالی که قیمت خردهفروشی آن ۵۵۰ هزار تومان در هر …
