سیوسومین نشست از سلسله نشستهای «وضعیتشناسی مهاجرین افغانستانی در ایران» انجمن راحل با عنوان «بایستههای عدالت در سلامت و چالشهای دسترسی مهاجرین افغانستانی به خدمات سلامت» با سخنرانی دکتر محمود عباسی (استاد دانشگاه، رئیس انجمن علمی حقوق پزشکی ایران و عضو انجمن جهانی حقوق پزشکی) و دبیری ثریا علیزاده، چهارشنبه ۲۸ مرداد ۱۴۰۵ در خانه اندیشهورزان تهران برگزار شد.
به گزارش دریافتی انصاف نیوز، دکتر عباسی در این نشست با طرح پرسش بنیادین «نظام سلامت تا چه اندازه توانسته میان ضرورتهای مدیریت مهاجرت، ظرفیتهای عمومی نظام سلامت و الزامات عدالت در سلامت تعادل برقرار کند؟»، به واکاوی ابعاد حقوقی و اجرایی این مسئله پرداخت.
وی در ابتدا با اشاره به مبانی نظری، گفت: «عدالت در سلامت را نباید با رفتار کاملاً یکسان با همه افراد معادل دانست. برابری ممکن است به معنای ارائه یک خدمت مشابه به همه باشد، اما عدالت زمانی معنا پیدا میکند که تفاوت در نیازها، شرایط زندگی و میزان آسیبپذیری نیز در تصمیمگیری مورد توجه قرار گیرد. فردی که از وضعیت اقتصادی مناسب، بیمه و دسترسی آسان به مراکز درمانی برخوردار است، با فردی که فاقد این امکانات است، در نقطه آغاز یکسانی قرار ندارد.»
دکتر عباسی با استناد به اسناد بینالمللی، از جمله تأکید سازمان جهانی بهداشت بر «دسترسی عادلانه مهاجران و پناهندگان به خدمات سلامت، بدون تبعیض و همراه با حمایت اجتماعی و مالی»، حق بر سلامت را حقی ذاتی و بنیادین دانست که دولتها موظف به تأمین زمینههای تحقق آن هستند.
وی چهار شکاف اساسی در نظام سلامت کشور را چنین برشمرد: «شکاف نخست، فاصله میان پوشش حمایتی و دسترسی واقعی است. بیمه شدن شرط مهمی است، اما پایان مسیر نیست. فرد ممکن است تحت پوشش باشد، اما به دلیل ناآگاهی، دشواری فرایند ثبتنام، فاصله جغرافیایی یا موانع اجتماعی نتواند بهموقع از خدمات بهرهمند شود.» شکاف دوم را هزینههای سلامت و آسیبپذیری اقتصادی دانست و افزود: «حتی در صورت وجود بیمه، هزینههای خارج از پوشش مانند دارو، رفتوآمد و از دست دادن درآمد میتواند استمرار درمان را دشوار کند.»
شکاف سوم به وضعیت اقامتی اختصاص داشت. دکتر عباسی …
