حامد شاهین مهر در سایت طلوع کرمانشاه نوشت: «افزایش محسوس پشهها و حشرات مزاحم در بخشهایی از شهر صحنه، بیستون و مناطق پیرامونی، به گلایهای جدی میان شهروندان، کسبه، مسافران و فعالان حوزه گردشگری تبدیل شده است؛ گلایهای که دیگر نمیتوان آن را صرفاً یک مشکل فصلی یا طبیعی دانست.
در روزهایی که گرمای هوا، رطوبت و آبهای راکد زمینه مناسبی برای تکثیر حشرات فراهم میکند، شهروندان از افزایش آزاردهنده پشهها، کاهش آسایش عمومی، اختلال در فعالیت واحدهای پذیرایی و نگرانی درباره سلامت خانوادهها سخن میگویند. این وضعیت، بهویژه در محدودههای نزدیک به مزارع، کانالهای آب، آبگیرهای فاقد مدیریت و شالیزارهای ایجادشده در اطراف شهرها، نیازمند بررسی فوری و علمی است.
با این حال، باید با دقت تأکید کرد که ارتباط قطعی میان افزایش پشهها و کشت برنج در منطقه، پیش از اعلام نظر رسمی کارشناسان بهداشت محیط، جهاد کشاورزی و محیطزیست، نیازمند نمونهبرداری و بررسی میدانی است. اما حتی بدون اثبات نهایی این رابطه، وجود آبهای راکد، زهکشهای نامناسب و زمینهای مرطوب، بهطور طبیعی میتواند شرایط مساعدی برای رشد و تکثیر برخی حشرات ایجاد کند
شالیزار در سرزمین کمآب؛ یک تصمیم پرهزینه
موضوع نگرانکنندهتر آن است که صحنه، بیستون و دشتهای پیرامونی، خود با بحران افت منابع آب زیرزمینی روبهرو هستند. در چنین شرایطی، توسعه یا تداوم کشت برنج—که از محصولات پرمصرف آبی به شمار میرود—نهتنها فشار بیشتری بر سفرههای زیرزمینی وارد میکند، بلکه میتواند آینده کشاورزی، شرب و زیستپذیری منطقه را نیز با مخاطره مواجه سازد.
کشت برنج در مناطق ممنوعه، اگر از مسیر مجوزهای قانونی و ارزیابی منابع آب عبور نکرده باشد، صرفاً یک تخلف کشاورزی نیست؛ بلکه مسئلهای مرتبط با امنیت آبی، سلامت عمومی، محیطزیست و منافع نسلهای آینده است.
در شرایطی که بسیاری از چاهها با افت دبی مواجهاند و کاهش بارندگی، تغذیه سفرههای زیرزمینی را محدود کرده است، هر هکتار کشت پرآببر باید با حساسیت و نظارت بیشتری بررسی شود. نمیتوان اجازه داد منافع کوتاهمدت گروهی محدود، هزینهای بلندمدت بر دوش مردم منطقه تحمیل کند.
بحران پشه، فقط مسئله آسایش نیست
فراوانی حشرات …
