میتوان آن را در خدمت کشف حقیقت و اجرای عدالت، استقلال شخصیت و به نفع مصالح عمومی درآورد. در آن صورت حرفهای پرخطر و بیقدر خواهد بود!
میتوان آن را ابزار چاپلوسی، باجخواهی، نوکرصفتی، حقیقتپوشی، گمراهسازی، فریبکاری و بیعدالتی کرد. در آن صورت شغلی خطرناک و لغزاننده خواهد بود!
در دنیای ما هر امر و کار ضروری و مفید، نسخهٔ قلب هم دارد! پس عنوان خبرنگاری مهم نیست مهم آن است که چه محتوایی تحت این نام تولید میشود. درست مثل همهٔ حرفههای دیگر در این عالم!»
انتهای پیام









