روزگاری در کاروانسرای آقامعصوم قزوین، نبضِ صنعت فرش ایران میتپید؛ جایی که با همتِ کارخانه «اعتماد»، ۲۵۰ دارِ قالیبافی همواره در کار بودند و تولیداتش پیش از بافت، در بازارهای آمریکا پیشخرید میشد. اما امروز، آن شکوهِ جهانی که با طوفانِ جنگ و سیاست به یغما رفت، در سایه واسطهگری و نوسانات اقتصادی، چنان به انزوا کشیده شده که قالی قزوین نه با نامِ هنرمندانش، بلکه در سکوتِ مطلقِ دلالان به بازارهای جهانی راه مییابد.
به گزارش سایت صبح قزوین؛ قالیبافی در کهندیار قزوین تنها یک فعالیت اقتصادی یا کارگاهی نیست؛ بلکه شناسنامهای تاریخی و ملموس است که در تار و پود آن، بیش از ۱۲ قرن هنر، فرهنگ، ظرافت و ایستادگی نهفته است.
روزگاری که طنینِ کوبیدن «دفنینها» در کارگاههای بزرگ این کهنشهر، نبض تپنده اشتغال و پویایی بازار را رقم میزد و قالیهای منحصربهفرد قزوین زینتبخش کاخها و بازارهای معتبر اروپایی بود، کمتر کسی گمان میکرد روزی این هنر و صنعت فاخر، در گردابِ گرانی مواد اولیه، رکود تقاضا، رقابت نابرابر با کالاهای ماشینی و مهمتر از همه، «زخم کهنه واسطهگری» گرفتار شود. …
