حقوق مسافر در آسمان؛ قانونی که روی زمین جا می‌ماند

به گزارش خبرنگار حمل و نقل تابناک ؛تصور کنید برای یک پرواز صبحگاهی، ساعت‌ها زودتر از موعد راهی فرودگاه شده‌اید. بلیت را خریده‌اید، بار را تحویل داده‌اید، از گیت عبور کرده‌اید و حالا منتظر سوار شدن هستید. ناگهان روی نمایشگر فرودگاه، روبه‌روی شماره پرواز شما یک کلمه ظاهر می‌شود: «تأخیر».   ده دقیقه می‌شود نیم ساعت، نیم ساعت می‌شود یک ساعت و بعد دو ساعت. مسافر‌ها به سمت کانتر شرکت هواپیمایی می‌روند. یکی می‌پرسد علت تأخیر چیست، دیگری می‌پرسد پرواز چه زمانی انجام می‌شود و نفر سوم فقط می‌خواهد بداند با قرار کاری، جلسه، پرواز کانکشن یا مراسمی که در مقصد دارد چه کند.   اینجاست که یک سؤال ساده مطرح می‌شود: "مسافر در چنین شرایطی دقیقاً چه حقی دارد؟ " پاسخ در نظام حقوقی هوانوردی ایران وجود دارد و برخلاف تصور بسیاری، مسافر در برابر شرکت هواپیمایی بی‌دفاع نیست. دستورالعمل حقوق مسافر هوایی که از سوی سازمان هواپیمایی کشوری ابلاغ شده، برای شرکت‌های هواپیمایی تکالیف مشخصی تعیین کرده و رعایت آن برای شرکت‌های ایرانی و خارجی مشمول مقررات، الزامی است. این دستورالعمل حوزه‌هایی مانند ممانعت از سفر، ابطال پرواز، تأخیر، تغییر مسیر اجباری، فقدان یا آسیب‌دیدگی جامه‌دان، مسافران توانخواه، شفافیت قیمت و تغییر کلاس پروازی را پوشش می‌دهد.   یعنی اگر مسافر بلیت معتبر دارد، شرکت هواپیمایی نمی‌تواند صرفاً با یک جمله مبهم مانند «مشکل عملیاتی پیش آمده» تمام مسئولیت خود را تمام‌شده تلقی کند. یکی از مهم‌ترین حقوق مسافر، "حق اطلاع‌رسانی" است. شرکت هواپیمایی در زمان تأخیر باید اطلاعات صحیح و مستمر درباره وضعیت پرواز ارائه کند و نماینده شرکت باید پاسخگوی مسافران باشد. مسافر حق دارد بداند پروازش چرا تأخیر خورده و وضعیت ادامه سفر چیست. این موضوع یک لطف یا رفتار تشریفاتی نیست؛ بخشی از مسئولیت شرکت حمل‌کننده در برابر مسافر است.   در تأخیر‌های یک تا دو ساعت، مقررات برای مسافر پذیرایی نوع اول، از جمله نوشیدنی و میان‌وعده مناسب را پیش‌بینی کرده است؛ البته مشروط به اینکه زمان کافی برای این کار وجود داشته باشد و پذیرایی باعث تأخیر بیشتر نشود. در تأخیر‌های طولانی‌تر، تکالیف شرکت گسترده‌تر می‌شود و موضوعاتی مانند امکان برقراری ارتباط، تغییر پرواز در صورت امکان، انتقال از طریق شرکت هواپیمایی دیگر …