جریانهایی که طی سالهای گذشته بارها با انتشار اخبار نادرست و روایتهای جهتدار تلاش کردهاند از هر حادثهای برای ایجاد شکاف اجتماعی و افزایش بیاعتمادی بهره ببرند، این بار نیز با تمرکز بر یک پرونده قضایی در استان گلستان، موج جدیدی از ادعاها و فضاسازیهای رسانهای را آغاز کردند.
در جریان ناآرامیهای دیماه سال گذشته، برخی اقدامات خشونتآمیز و سازمانیافته، خسارتهایی به اموال عمومی و خصوصی وارد کرد و در مواردی نیز نیروهای انتظامی و امنیتی و شهروندان عادی قربانی این حوادث شدند؛ موضوعی که به گفته مسئولان، بخشی از تبعات فعالیت جریانهایی بود که به دنبال ایجاد ناامنی و آشوب در کشور بودند.
با وجود این، در ماههای اخیر برخی رسانهها و جریانهای خارج از کشور بار دیگر تلاش کردند با برجستهسازی ادعاهای تأییدنشده، فضای روانی جامعه را تحت تأثیر قرار دهند؛ رویکردی که منتقدان آن را ادامه جنگ رسانهای و عملیات روانی علیه ایران میدانند.
در تازهترین مورد، نام «ساغر غلامی» فردی که در جریان حوادث ۱۸ و ۱۹ دیماه در گنبدکاووس بازداشت شده بود، به سوژه فضاسازی برخی رسانههای معاند تبدیل شد. این جریانها با انتشار ادعاهایی درباره صدور حکم اعدام برای وی، تلاش کردند موجی از التهاب و واکنشهای اجتماعی ایجاد کنند.
این در حالی است که بررسیهای انجامشده نشان داد ادعای مطرحشده درباره صدور حکم اعدام صحت ندارد. ساغر غلامی نیز با انتشار ویدئویی در فضای مجازی اعلام کرد که مدتی است با قرار وثیقه آزاد شده و خبری از صدور چنین حکمی برای وی وجود ندارد.
وی همچنین در این ویدئو برخی شایعات مطرحشده درباره خود را رد کرد و نسبت به انتشار مطالبی که به گفته او با واقعیت فاصله دارد، واکنش نشان داد.
ماجرای اخیر بار دیگر نشان داد که در فضای رسانهای امروز، سرعت انتشار اخبار غیررسمی و تأییدنشده میتواند زمینهساز شکلگیری روایتهایی شود که فاصله زیادی با واقعیت دارند. کارشناسان رسانهای معتقدند افزایش شفافیت اطلاعرسانی، ارائه بهموقع اطلاعات دقیق و تکیه بر منابع رسمی، میتواند از شکلگیری چنین موجهایی جلوگیری کند.
پرونده ساغر غلامی اکنون به نمونهای دیگر از تقابل میان «روایتسازی رسانهای» و «واقعیتهای میدانی» تبدیل شده است؛ جایی که یک ادعای تأییدنشده میتواند در کوتاهترین زمان ممکن به موضوعی برای التهابآفرینی تبدیل شود.
