به گزارش سرویس بین الملل تابناک، مجله «نیوزویک» آمریکا در مقالهای نوشته است:
شش ماه پیش ایالات متحده عملیات «خشم حماسی» را آغاز کرد و تمام توان نظامی آمریکا را بر علیه ایران به کار گرفت.
در ابتدا، این نام رمز که به نظر میرسد توسط گروهی از نوجوانان ۱۳ ساله ابداع شده باشد، در واقع بسیار مناسب بود. اولین حملهٔ مشترک آمریکا و اسرائیل، آیتالله علی خامنهای و طیف وسیعی از نخبگان سیاسی و امنیتی ایران را (شهید کرد)، سامانههای دفاع هوایی، نیروهای موشکی و نیروی دریایی ایران و زیرساختهای نظامی فراوانی را هدف قرار داد.
برای مدتی، حتی به نظر میرسید ترامپ باور دارد که میتواند جمهوری اسلامی را به کلی سرنگون کند و به ایرانیان گفت که «کنترل دولت خود را به دست بگیرید».
با این حال، پس از شش ماه، این عملیات نه چندان حماسی و نه چندان خشمگین به نظر میرسد. جمهوری اسلامی باقی ماند، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تسلط خود بر قدرت را تشدید کرد و تهران تنگهٔ هرمز را به بزرگترین برگ برندهٔ خود تبدیل کرد. واشنگتن اکنون بر سر خواستهها و امتیازاتی با ایران مذاکره میکند که در زمان فرود اولین بمبها تقریباً غیرقابل تصور بود - و آژانس بینالمللی انرژی اتمی هنوز نمیتواند اندازه، ترکیب یا محل ذخیرهٔ اورانیوم غنیشدهٔ تهران را تعیین کند.
بنابراین، وقتی قدرتمندترین ارتش جهان میتواند ویرانیهای فوقالعادهای ایجاد کند، اما نمیتواند پایانی را تحمیل کند، یک جنگ به کجا میرود؟
گامهای کوچک و معاملات
وزرای خارجهٔ ایران و عمان این هفته در تهران دربارهٔ یک کریدور موقت کشتیرانی از طریق هرمز و پاکسازی مشترک مینها گفتوگو کردند و انتظار میرود مذاکرات به سمت یک ترتیبات دائمی ناوبری ادامه یابد، با وجود اینکه دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، هفتهٔ گذشته تهدید کرد که اگر عمان «مانعتراشی کند»، «شدیداً آنها را بمباران خواهد کرد».
آندریاس کریگ، کارشناس امنیت خاورمیانه در کالج کینگز لندن ، به نیوزویک گفت: «یک توافق محدود بر سر هرمز، محتملترین مسیر به سمت مذاکرات گستردهتر باقی میماند. ایران برای ادعای موفقیت، نیازی به کنترل رسمی بر تنگه ندارد. آنچه نیاز دارد، به رسمیت شناخته شدن به عنوان یک بازیگر امنیتی ضروری است که نمیتواند از مدیریت هرمز حذف شود.» …
