تابناک: ایران روی یکی از بزرگترین گنجینههای نفت و گاز جهان نشسته؛ اما به جای آنکه این ثروت، موتور توسعه باشد، به یکی از بزرگترین چالشهای اقتصاد کشور تبدیل شده و هر روز میلیونها لیتر بنزین، میلیاردها مترمکعب گاز و هزاران مگاوات ساعت برق با یارانهای سنگین مصرف میشود که نتیجه آن، نه رفاه بیشتر مردم است، نه امنیت پایدار انرژی!
به گزارش سرویس انرژی تابناک ، «یارانه انرژی» در ایران فقط یک عدد در بودجه نیست؛ رودخانهای عظیم از ثروت ملی است که هر روز از دل اقتصاد کشور عبور میکند، اما پیش از آنکه بهدست همه مردم برسد، هزاران انشعاب پنهان مسیرش را تغییر دادهاند. سهم بیشتری نصیب آنهایی شده که خانههای بزرگتر دارند، خودروهای بیشتری سوار میشوند و کارخانههای پرمصرفتری در اختیار دارند و سهم کمتر برای آنهایی که بیش از همه به حمایت نیاز دارند. مگر قرار نبود یارانه انرژی یک سیاست حمایتی باشد، اما چرا به یک نظام توزیع ناعادلانه ثروت تبدیل شده؟ این یارانه دقیقاً به جیب چه کسانی میرود؟
عدد پرداخت شدهی یارانه انرژی در ایران آنقدر بزرگ است که تصورش دشوار است. با چنین منابعی میتوان چندین نیروگاه سیکل ترکیبی ساخت، شبکه برق کشور را نوسازی کرد، ناوگان حملونقل عمومی را متحول ساخت یا هزاران پروژه عمرانی نیمهتمام را به پایان رساند اما امروز بخش بزرگی از این ثروت، نه در مسیر توسعه بلکه در مسیر مصرف بیهدف انرژی هزینه میشود.
شاید تلخترین واقعیت این باشد که یارانه انرژی در ایران برخلاف فلسفه اولیهاش الزاماً به نفع اقشار کمدرآمد توزیع نمیشود. هر کس بیشتر بنزین بسوزاند، برق بیشتری مصرف کند، خانه بزرگتری داشته باشد یا کارخانهای پرمصرفتر اداره کند، سهم بیشتری از این سفره ملی برمیدارد. در چنین شرایطی، یارانه به جای آنکه ابزاری برای تحقق عدالت باشد، به پاداشی برای مصرف بیشتر تبدیل میشود. مگر قرار نبود یارانه انرژی یک سیاست حمایتی باشد، اما چرا به یک نظام توزیع ناعادلانه ثروت تبدیل شده؟ زمان آن رسیده که به جای پرسیدن «چقدر یارانه پرداخت میشود؟»، بپرسیم: این یارانه دقیقاً به جیب چه کسانی میرود؟
ثروتی که ثروتمندان میبلعند!
یکی از بزرگترین سوءبرداشتها درباره یارانه انرژی در ایران این است که تصور میشود همه مردم به یک اندازه از آن بهرهمند …
