وی ادامه داد: التهاب در بافت کبد (هپاتیت) میتواند بدون علامت باشد و در صورت پیشرفت درگیری مغزی، کبدی، کلیوی و در نهایت مرگ ایجاد کند.
منیری تب، لزر، بدن درد و بی اشتهایی را از علائم هپاتیت اعلام کرد و افزود: همپنین زمانی که درگیری کبدی ایجاد شود و سلولهای این عضو از بین برود، آنزیمهای کبدی بالا برفته و فرد به زردی مبتلا میشود.
وی تصریح کرد: راههای انتقال هپاتیت A و E مدفوعی و دهانی است، اما هپاتیت B, C, D, G معمولا به صورت تماسهای جنسی، انتقال مادر به کودک، تزریق مواد مخدرو تزریق فرآوردههای آلوده خونی منتقل شود.
این متخصص بیماریهای عفونی اظهار کرد: در مورد هپایتت C با توجه به اینکه در یک سری گروههای پرخطر مثل هموفیلی، تالاسمی، افرادی که همودیالیز میشوند ومعتادین تزریقی انتقال پیدا میکند، به همین دلیل تشخیص و غربالگری قدری مشکلتر است.
به گفته منیری، واکسیناسیون بهترین اقدام برای کنترل بیماری است که برای نوع B هپاتیت انجام میشود.
وی افزود: فرد مبتلا به هپاتیت مزمن فعال، درمان دارویی خود را باید تا آخر عمر ادامه دهد که البته درمان مطلوبی است و سیر خوبی دارد. برای هپاتیت C نیز در سالهای اخیر داروهای خوبی به بازار آمده که هم دوره بیماری را کوتاهتر میکند و هم مقبولیت درمان را افزایش میدهد.
منیری در پایان با اشاره به ابتلای بدون علامت برخی افراد، عنوان کرد: این افراد ناقل هستند و باید به طور مداوم پایش شوند ولی درمان خاصی لازم نیست، فقط اطرافیان آنها حتما باید واکسینه شوند.
