اگر قرار باشد از کارنامه آموزشوپرورش فقط یک عدد را به یاد بسپاریم، شاید «۱۰٫۳۳» کافی باشد؛ میانگین ساده نمرات چهار رشته نظری در سال ۱۴۰۲. اما پشت این عدد، مسئلهای بزرگتر قرار دارد: کیفیت یادگیری نسلی که قرار است آینده کشور را بسازد. به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، درست است که افت نمرات را نمیتوان به یک دولت یا یک وزیر نسبت داد، اما نمیتوان از کنار آن هم گذشت. آموزشوپرورش در سالهای اخیر با انباشت مشکلات مواجه بوده و امروز، بیش از همیشه، به مدیریتی مدرن، دادهمحور و آیندهنگر نیاز دارد؛ بهویژه در شرایطی که جنگ، بحران، فناوری و هوش مصنوعی شکل زندگی و آموزش را تغییر دادهاند. نمرههایی که باید جدی گرفته شوند آمارهای رسمی امتحانات نهایی نشان میدهد در سال ۱۴۰۰ میانگین نمرات چهار رشته نظری، شامل تجربی، ریاضی و فیزیک، انسانی و معارف، بهترتیب ۱۳٫۱۸، ۱۲٫۳۵، ۱۰٫۴۲ و ۱۲٫۰۴ بوده است. میانگین ساده این چهار عدد ۱۲٫۵۰ میشود. در سال ۱۴۰۲، همین ارقام به ۱۱٫۲۳، ۱۰٫۷۹، ۸٫۷۵ و ۱۰٫۵۶ رسید؛ یعنی میانگین ساده آنها ۱۰٫۳۳ بود. این کاهش حدود ۲٫۱۷ نمرهای، زنگ خطری است که نمیتوان صرفاً با تغییرات آماری از کنار آن عبور کرد. در سال ۱۴۰۴ نیز میانگین اعلامشده برای پایههای دهم، یازدهم و دوازدهم بهترتیب ۱۱٫۱۲، ۱۰٫۳۶ و ۱۰٫۶۰ بوده است؛ میانگین ساده این سه عدد ۱۰٫۶۹ میشود. البته این شاخص از نظر روش محاسبه با ارقام چهاررشتهای سالهای قبل یکسان نیست و مقایسه مستقیم آنها علمی نیست. بنابراین، این گزارش نمیخواهد بگوید «کدام دولت معدل بهتری داشته است». مسئله مهمتر این است که روند کیفیت یادگیری دانشآموزان به کدام سو میرود؟ افت نمره؛ واقعیتی مهم افت آموزشی امروز حاصل یک دوره چهار یا هشتساله نیست. آموزشوپرورش سالهاست با مشکلاتی مانند کمبود منابع، نابرابری آموزشی، مشکلات معیشتی معلمان، فرسودگی مدارس، تفاوت شدید کیفیت مدارس، آثار کرونا و تغییرات مکرر سیاستهای آموزشی دستوپنجه نرم میکند. دولتهای مختلف نیز هرکدام بخشی از این میراث را تحویل گرفتهاند و بخشی از آن را به دولت بعد سپردهاند. اما این واقعیت، مسئولیت دولت فعلی را کم نمیکند. هر دولتی که اداره کشور را بر عهده میگیرد، باید برای مشکلاتی که از گذشته به ارث رسیده، راهحل …
