هر سال با نزدیک شدن به اربعین، یک اتفاق تکرار میشود؛ انگار عدهای هنوز تصور میکنند میتوان با ناامن کردن مسیر، بزرگترین اجتماع مردمی جهان را متوقف کرد. یک سال با انفجار، سالی دیگر با تهدید، امسال هم با حملهای که آمریکا و عربستان مواضع حشدالشعبی و حتی یک موکب عزاداری امام حسین(ع) در استان نینوا را هدف قرار دادند و شماری از عزاداران به شهادت رسیدند.
اگر هدف این حملات، ایجاد رعب و کاهش حضور زائران باشد، تجربه دو دهه گذشته پاسخ روشنی به آن داده است؛ این مسیر با خون بسته نمیشود. از روزهایی که داعش جادههای منتهی به کربلا را ناامن کرده بود تا امروز، هر بار که خون بر زمین ریخته، سیل زائران نه کمتر، بلکه پرشمارتر شده است.
شاید طراحان این حملات هنوز اربعین را صرفاً یک مراسم مذهبی میدانند؛ در حالی که اربعین سالهاست از یک مناسک عبادی فراتر رفته و به یک پدیده اجتماعی، فرهنگی و حتی ژئوپلیتیکی تبدیل شده است. میلیونها انسان، بدون اجبار دولتها و فارغ از مرزهای سیاسی، تنها با یک باور مشترک راهی کربلا میشوند؛ همین ویژگی است که آن را برای مخالفانش به یک مسئله امنیتی تبدیل کرده است.
نکته قابل تأمل، نقش مستقیم آمریکاست؛ کشوری …
