به گزارش تابناک به نقل از همشهری؛ کاهش سهمیه بنزین با نرخ دوم و همزمان محدود کردن میزان سوختگیری با کارت جایگاه به ۱۵لیتر، شاید روی کاغذ اقدامی برای مدیریت مصرف بهنظر برسد، اما در عمل بیش از آنکه مصرف را کنترل کند، اعصاب مردم را هدف گرفته است.
مدیریت مصرف سوخت یک ضرورت انکارناپذیر است. هیچکس منکر رشد مصرف، قاچاق سوخت یا فشار بر منابع کشور نیست، اما سیاستگذاری زمانی موفق خواهد بود که ضمن دستیابی به اهداف اقتصادی، کمترین هزینه را به شهروندان تحمیل کند.
تصمیم اخیر دقیقا برعکس این منطق عمل میکند.کافی است رانندهای سهمیه کارت سوخت شخصیاش را به پایان رسانده باشد. اکنون با محدودیت ۱۵لیتری کارت جایگاه، برای پرکردن یک باک ۵۰ یا ۶۰لیتری ناچار است دستکم 4بار عملیات سوختگیری را تکرار کند؛ این یعنی اتلاف وقت، تشکیل صف، ایجاد تنش و تجربهای آزاردهنده که هیچ ارتباطی با اصلاح الگوی مصرف ندارد.
نتیجه چنین تصمیمی نیز کاملا قابل پیشبینی است. …
