در شرایطی که کشور درگیر جنگ و فشارهای چندلایه سیاسی، اقتصادی و رسانهای است، یکی از مهمترین میدانهای تقابل با دشمن، افکار عمومی است؛ میدانی که گاهی یک جمله، یک اظهارنظر یا روایت نادرست میتواند بیش از یک اقدام عملیاتی هزینه ایجاد کند. تأکید رهبر انقلاب بر پرهیز از بیان ضعفهای کشور در شرایطی که دشمن به دنبال جنگ روانی و ایجاد یأس در جامعه است، ناظر بر همین واقعیت است؛ اینکه مسئولان باید میان «بیان صادقانه مشکلات» و «ارائه خوراک تبلیغاتی به دشمن» تفاوت قائل شوند.
هیچ کشوری بدون مشکل نیست و جمهوری اسلامی ایران نیز با چالشهای اقتصادی و ... روبهروست. اما مسئله اینجاست که نحوه روایت این مشکلات به اندازه خود مشکلات اهمیت دارد. هنگامی که یک مسئول، ضعفها و ناکارآمدیها را بدون ارائه راهحل و در شرایطی که دشمن مترصد بهرهبرداری از هر نقطه ضعف است، برجسته میکند، نتیجه میتواند دوگانه باشد: دشمن از آن برای عملیات روانی استفاده میکند و مردم نیز ممکن است دچار یأس و بیاعتمادی شوند. نقد و مطالبهگری باید وجود داشته باشد، اما تبدیل کردن ضعفهای داخلی به تصویری از بنبست و ناتوانی کشور، نه مطالبهگری است و نه خدمت به افکار عمومی.
در مقابل، جمهوری اسلامی ایران باید نقاط قوت خود را نیز با همان صراحتی که مشکلات را بیان میکند، روایت کند. توان دفاعی، ظرفیت بازدارندگی، انسجام اجتماعی و ایستادگی مردم در برابر فشارهای خارجی، واقعیتهایی نیستند که بتوان آنها را نادیده گرفت. دشمنی که با هدف وارد کردن ضربه اساسی به ایران وارد میدان شده، اگر نتوانسته به اهداف خود برسد، این واقعیت باید برای افکار عمومی روایت شود. جامعهای که فقط ضعفهای خود را بشنود و نقاط قوتش را نبیند، بهتدریج تصویر نادرستی از توان واقعی خود پیدا خواهد کرد. …
