به گزارش تابناک به نقل از فارس؛ ساعاتی پس از آنکه محمدجعفر قائمپناه، معاون اجرایی رئیسجمهور، در اظهارنظری بحثبرانگیز درباره توقف غنیسازی هستهای صحبت کرد، واکنشهای گستردهای در فضای سیاسی کشور شکل گرفت.
این اظهارات که با جمله معروف رئیسجمهور خطاب به او یعنی «جعفر ول کن» گره خورده، بار دیگر بحث درباره مرزهای تخصص و صلاحیت در تصمیمگیریهای کلان کشور را داغ کرد.
محمدجعفر قائمپناه، در بخشی از سخنان خود که بازتاب گستردهای داشت، با اشاره به موضوع غنیسازی گفته است: «من اگر بودم و میدانستم آمریکا میخواهد رهبرمان را شهید کند، دست از غنیسازی برمیداشتم!».
او با تأکید بر رویکرد عقلانی پرسیده است: «چرا صنایع ما را بزند؟ چرا راههای ما را بزند؟ چرا پالایشگاه و عسلویه ما را بزند؟» و خردمندی را در دستیابی به هدف با «کمترین هزینه» دانسته است.
این سخنان، که در برخی تحلیلها "ترجمه سادهی سازش" و پذیرش کامل خواستههای دشمن تعبیر شده، با انتقاد تند برخی چهرهها و رسانهها مواجه شده است. منتقدان معتقدند که چنین رویکردی با روحیه استقلالطلبی و ایستادگی مردم ایران در برابر فشارهای خارجی همخوانی ندارد.
نقد ورود به حوزههای غیرتخصصی در همین راستا، یکی از مهمترین نقدهای …
