بازگشت بریمانلو به اردوی تیم ملی جودو، پس از بیش از پنج سال دوری از تاتامی، تصمیمی است که بیش از آنکه به نتیجه حضور او در اردو مربوط باشد، درباره منطق انتخاب تیم ملی سؤال ایجاد میکند.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، محمد محمدی بریمانلو حالا در ۳۲ سالگی و پس از سالها فاصله از جودوی قهرمانی، با تصمیم رشاد ممدف، سرمربی آذربایجانی تیم ملی، برای حضور در اردوی آمادهسازی بازیهای آسیایی دعوت شده است؛ اما پرسش اینجاست که مبنای فنی این انتخاب چیست و کادرفنی بر اساس کدام ارزیابی به این نتیجه رسیده که او میتواند در فاصله کوتاهی تا یک رویداد مهم آسیایی به سطح مطلوب بازگردد؟
پنج سال دور از تاتامی
بریمانلو آخرین بار در فروردین ۱۴۰۰ و مسابقات قهرمانی آسیا در بیشکک قرقیزستان روی تاتامی رفت. پس از آن، مسیر ورزشی خود را تغییر داد و وارد رشته کوراش شد.
در این فاصله، او دیگر در مسابقات جودو حضور نداشت و عملاً از فضای رقابتی این رشته فاصله گرفت. بنابراین بازگشت او به اردوی تیم ملی، صرفاً بازگشت یک جودوکار باتجربه پس از یک وقفه کوتاه نیست؛ با ورزشکاری مواجه هستیم که بیش از پنج سال از مسابقات جودو دور بوده است.
در همین سالها، بریمانلو در کوراش نیز فعالیت داشت و در جریان اردوی تیم ملی این رشته در خرداد ۱۴۰۲، نمونه دوپینگ او مثبت اعلام شد و در ادامه به محرومیت سهساله از فعالیتهای ورزشی محکوم شد.
با این حال، موضوع این گزارش بررسی دوباره آن پرونده نیست؛ بلکه سؤال اصلی این است که امروز چه چیزی باعث شده کادرفنی تیم ملی جودو پس از چنین وقفهای، دوباره به سراغ بریمانلو برود؟ از کجا معلوم بریمانلو همان بریمانلوی پنج سال قبل باشد؟
این شاید مهمترین پرسش فنی درباره این تصمیم باشد. بریمانلو در گذشته سابقه کسب مدال برنز جهان و بازیهای آسیایی را دارد و همین سابقه، طبیعتاً میتواند یکی از دلایل توجه دوباره کادرفنی به او باشد، اما در ورزش قهرمانی، رزومه گذشته به تنهایی تضمینکننده آمادگی امروز نیست.
ورزشکاری که پنج سال از مسابقات یک رشته فاصله داشته، باید دوباره از نظر آمادگی جسمانی، شرایط فنی، توان رقابتی، سرعت، استقامت و مهمتر از همه توان حضور در مسابقات رسمی ارزیابی شود.
از طرف دیگر، شرایط روانی ورزشکار نیز موضوعی است که نمیتوان به سادگی …
