به گزارش تابناک؛ قوری پیرکس روی کتری قلقل میکند؛ رنگ بنفش گلگاوزبان کمکم در آب داغ باز میشود و عطر سنبلالطیب فضای آشپزخانه را میگیرد. لیوان را پر میکنید، نبات را داخلش هم میزنید و به امید پایین آمدن تپش قلب و رفع سنگینی سینه، جرعهجرعه آن را مینوشید.
اما نیمساعت بعد، نه بار سنگین سر دل کم شده و نه دلشورهٔ چک فردا، قرارداد تمدید اجارهخانه یا بحث ناتمام با همسر رهایتان میکند. حتی ممکن است سرگیجهای گنگ و بیحالی آزاردهندهای هم به اضطراب قبلی اضافه شود.
بسیاری از ما گیاهان دارویی را به پناهگاهی برای فرار از مواجهه با تعارضهای واقعی تبدیل کردهایم. اما چرا یک نسخهٔ سنتی که قرنها توصیه شده، گاهی در برابر اضطرابهای روزمره ما کاملاً خلع سلاح میشود؟
ریشه ناکامی گیاهان آرامبخش
گیاهان داروییِ آرامبخش مانند گلگاوزبان، اسطوخودوس، بادرنجبویه یا بهارنارنج، روی گیرندههای عصبی و فیزیولوژی تن اثر میگذارند؛ ضربان قلب را تعدیل میکنند و تا حدی انقباض عروق را میکاهند. اما یک گیاه هرگز نمیتواند بار روانی یک «بحران بدون اقدام» را خنثی کند. …
