به گزارش سرویس فرهنگی تابناک؛ فهرست پنج اثر پربیننده تلویزیون در تیرماه ۱۴۰۵، بیش از آنکه صرفاً جدول موفقیت چند سریال باشد، تصویری قابل تأمل از سلیقه امروز مخاطب ارائه میکند؛ جایی که «دلدادگان»، «گیلدخت»، «مختارنامه» و «زمانه» چهار رتبه نخست را در اختیار گرفتهاند و تنها نماینده تولیدات دهه ۱۴۰۰، «تانکخورها»ست. این آمار یک پرسش جدی را پیش روی تلویزیون قرار میدهد: چرا مخاطب حاضر است یک سریال قدیمی را برای چندمین بار تماشا کند، اما در برابر بسیاری از تولیدات تازه، همان اشتیاق را نشان نمیدهد؟ یک جدول که حرفهای زیادی برای گفتن دارد بر اساس آمار منتشرشده از سوی مرکز متا، «دلدادگان» با ۲۸.۵ درصد مخاطب در رتبه نخست قرار گرفته است. پس از آن «گیلدخت» با ۲۶ درصد، «مختارنامه» با ۲۵ درصد و «زمانه» با ۲۲ درصد قرار دارند. «تانکخورها» نیز با ۱۴ درصد مخاطب در جایگاه پنجم ایستاده است. نکته مهم اینجاست که «گیلدخت» اگرچه محصول اواخر دهه ۱۳۹۰ است، پخش نخست آن در سال ۱۴۰۱ انجام شد؛ بنابراین حتی با در نظر گرفتن این تفاوت، همچنان وزن آثار سالهای گذشته در این جدول بسیار بیشتر از تولیدات تازه است. چهار اثر قدیمیتر حاضر در این فهرست بهطور میانگین حدود ۲۵.۴ درصد مخاطب داشتهاند؛ یعنی نزدیک به ۱.۸ برابر مخاطب «تانکخورها». حتی کممخاطبترین اثر قدیمی جدول، یعنی «زمانه»، با ۲۲ درصد، هشت واحد درصد بالاتر از تنها نماینده دهه ۱۴۰۰ قرار گرفته است. این فاصله را نمیتوان صرفاً به «نوستالژی» نسبت داد. پشت این اعداد، مجموعهای از عوامل فرهنگی، روانی و حتی رسانهای قرار دارد. مخاطب، قصهای را انتخاب میکند که به آن اعتماد دارد یکی از مهمترین دلایل بازگشت مخاطب به سریالهای قدیمی، اعتماد است. وقتی مخاطب برای اولین بار با یک سریال جدید مواجه میشود، نمیداند قرار است با چه کیفیتی روبهرو شود؛ آیا داستان در قسمتهای بعدی جذاب باقی میماند؟ شخصیتها باورپذیر هستند؟ پایانبندی قابل قبول خواهد بود؟ آیا سریال نیمهکاره رها میشود یا قصه به سرانجام میرسد؟ اما درباره سریالی مثل «مختارنامه» یا «دلدادگان»، مخاطب این مرحله از آزمون و خطا را پشت سر گذاشته است. قصه را میشناسد، شخصیتها را میشناسد و حتی میداند در قسمتهای بعدی چه …
