
به گزارش خبرنگار بخش خودرو تابناک؛ اگر چند سال قبل کسی درباره خودروهای هیبریدی در بازار ایران صحبت میکرد، ذهن بیشتر مردم مستقیم به سمت تویوتا پریوس میرفت؛ خودرویی که سالها نماد خودروهای کممصرف در ایران بود و بیشتر از آنکه یک انتخاب عمومی باشد، محصولی متفاوت و خاص محسوب میشد. امروز، اما شرایط کاملاً فرق کرده است. هیبریدی دیگر فقط یک خودرو با ظاهر عجیب و مصرف پایین نیست. مدلهای جدید چینی، ژاپنی و حتی برخی برندهای اروپایی با سیستمهای هیبریدی پیچیده وارد بازار شدهاند و از طرف دیگر فناوریهایی مانند EREV باعث شده مرز میان خودروی برقی و هیبریدی بیش از گذشته باریک شود. علت این تغییر را باید در یک واقعیت ساده جستوجو کرد؛ خودروهای بنزینی در ایران دیگر ارزان و بیدردسر نیستند. قیمت سوخت شاید همچنان در مقایسه با بسیاری از کشورهای جهان پایین باشد، اما مصرف بالای خودروهای داخلی و مونتاژی، هزینههای نگهداری، ترافیک سنگین شهرها و افزایش حساسیت جامعه نسبت به آلودگی هوا باعث شده مصرف سوخت به یکی از مهمترین معیارهای انتخاب خودرو تبدیل شود. وقتی یک خودروی بنزینی در ترافیک تهران ساعتها موتور خود را روشن نگه میدارد، اختلاف مصرف میان یک موتور احتراقی معمولی و یک سیستم هیبریدی دیگر فقط یک عدد روی کاتالوگ نیست؛ این اختلاف مستقیماً خودش را در استفاده روزمره نشان میدهد. هیبرید دقیقاً در همین نقطه وارد میدان میشود. در یک سیستم هیبریدی متعارف، موتور احتراقی در کنار یک یا چند موتور الکتریکی کار میکند و باتری کوچکتر سیستم از طریق ترمز احیاکننده و عملکرد موتور احتراقی شارژ میشود. خودرو در شرایط مختلف میتواند از موتور بنزینی، موتور برقی یا ترکیبی از هر دو استفاده کند. نتیجه، کاهش مصرف سوخت و در بسیاری از شرایط کاهش استهلاک موتور و سیستم انتقال قدرت است. نکته مهم اینجاست که برخلاف خودروی تمامبرقی، راننده مجبور نیست برای هر سفر طولانی برنامه شارژ داشته باشد؛ کافی است سوختگیری کند و به مسیر ادامه دهد. همین ویژگی شاید بزرگترین مزیت هیبرید در ایران باشد. ما هنوز شبکه شارژ گستردهای در اختیار نداریم و بخش زیادی از مردم نیز امکان نصب شارژر اختصاصی در پارکینگ منزل را ندارند. در چنین شرایطی، خودروی تمامبرقی از همان روز اول یک سؤال بزرگ جلوی مشتری میگذارد: …



