جنگ فقط در میدان نظامی تعیین نمیشود؛ بخش مهمی از سرنوشت آن در اقتصاد، انرژی، تجارت و زنجیرههای تأمین رقم میخورد. اگر راهبرد ایران در میدان نظامی بر جنگ نامتقارن، افزایش هزینههای طرف مقابل و حفظ قدرت انتخاب استوار باشد، در میدان اقتصادی نیز صنعت پتروشیمی میتواند یکی از مهمترین ابزارهای ایران برای افزایش تابآوری و کاهش اثر تحریمها باشد.
پتروشیمی برای ایران دیگر صرفاً مجموعهای از مجتمعهای تولید متانول، اوره، آمونیاک، اتیلن و پلیمر نیست. این صنعت بخشی از درآمد ارزی، اشتغال صنعتی، صادرات غیرنفتی و ارتباط ایران با بازارهای جهانی را تأمین میکند و از این رو باید آن را بخشی از قدرت اقتصادی و امنیت ملی کشور دانست. اما اکنون یک تغییر اساسی در نگاه به پتروشیمی ضروری است: ایران نباید توسعه این صنعت را فقط با افزایش ظرفیت تولید اندازهگیری کند. …
